|
De geheime betekenis van de
Bijbel
1.1 Inleiding
"In den beginne schiep God de hemel en de aarde. De aarde
nu was woest en ledig, en duisternis lag op de vloed, en de Geest
Gods zweefde over de wateren. En God zeide: Er zij licht; en er was
licht. (De Tora, Pentateuch)" [Gen 1:1-3]
Stel u het universum eens voor, de eindeloze sterrenstelsels en werelden.
Stel dat we een bepaalde ruimte uit ons universum weghalen. Hoe moeten
we ons het resultaat van die leegte voorstellen, als het niets bevat
wat we kunnen meten of beschrijven? In onze realiteit nemen we alle
fenomenen waar in relatie tot tijd, ruimte en beweging. We kunnen
ons niet een absoluut statische situatie voorstellen, bevroren in
de tijd zonder enig volume. Zo kunnen we ons ook geen voorstelling
maken van de geestelijke werelden, want er is geen tijd, geen beweging
en zelfs geen ruimte in de geestelijke werelden. Aangezien onze realiteit
en waarnemingen van de realiteit gebaseerd zijn op de natuurkundige
principes is er geen enkel verband tussen het geestelijke en onze
waarneming van de natuurkundige realiteit. Als gevolg daarvan zijn
geestelijke zaken niet uit te drukken in woorden.
In de Kabbala bestuderen we de geestelijke wereld, maar hoe kunnen
we daar dan over praten? Als we ons het geestelijke absoluut niet
kunnen voorstellen, hoe kunnen we dan begrijpen wat er in Kabbalistische
boeken staat geschreven?
1.2 Wat staat beschreven in de Tora?
Als we de Tora bestuderen (De vijf boeken van Mozes uit de Bijbel)
moeten we begrijpen dat alle woorden in de Tora en alle andere heilige
boeken ons woorden lijken die betrekking hebben op onze wereld. Echter,
de woorden representeren spirituele objecten en wortels, welke in
geen geval met onze wereld corresponderen. De Tora bevat de heilige
namen van de Schepper, welke de graad van Zijn niveau bepalen. Dat
is vergelijkbaar met hoe we namen toewijzen aan objecten in onze wereld
naar onze vijf zintuigen. De hele Tora beschrijft de niveaus van toenadering
en waarneming van de Schepper.
1.3 De Scheppingsgedachte en de taal van de Kabbala
Alle werelden, inclusief onze wereld en alle objecten erin zijn in
balans met de ene scheppingsgedachte, namelijk de schepping (ziel)
eindeloos vergenoegen. Deze ene gedachte omsluit de gehele schepping,
van begin tot einde. Het bepaalt al ons leed, ons interne werk en
de beloning. Na de individuele correctie zullen alle zielen in één
ziel terugkeren. De ziel ontvangt niet alleen dubbel genot (van de
waarneming van genot en van het genot brengen aan de Schepper) maar
dit genot wordt ook vermenigvuldigd door het aantal zielen die zich
weer aansluiten tot de ene ziel. Hoe meer mensen ondertussen opstijgen
in het geestelijke door innerlijk werk, hoe meer ze de ware realiteit
zien en hoe meer ze de andere werelden waarnemen. Terwijl ze nog in
onze wereld leven zijn ze in staat om alle werelden te bereiken.
De taal van de Kabbala die ons vreemd is verandert in een taal van
acties, gedachtes en gevoelens die met de tegengestelde ideeën in
onze wereld samenkomen in één wortel.
Bijvoorbeeld Jeruzalem in de Kabbalistische literatuur slaat niet
op de fysieke plaats, maar op bepaalde geestelijke krachten en concentraties
van geestelijke energie. Die krachten en concentraties nemen een specifieke
plaats in het systeem van de geestelijke werelden in. Verder verwijzen
lichaamsdelen in de Kabbala als "Rosh" (hoofd), "Guf"
(lichaam), "Chaze" (borst), "Peh" (mond),
"Einaim" (ogen) naar hun spirituele wortels. Het woord
"Rosh" houdt het deel in waar de beslissingen worden gemaakt
in een geestelijke object, terwijl "Guf" naar de concentratie
van uitvoerende functies verwijst.
De beschrijving van de Hogere wereld is de beschrijving van onze ziel
en de graad van afstand tot de Schepper. Die graad van afstand wordt
steeds kleiner en de waarneming van de Schepper steeds groter. Kabbala
verdeelt de gezamenlijke ziel in delen en benoemt elk deel met een
naam die met de eigenschappen van dat deel overeenkomt. Het beschrijft
vervolgens de acties van de delen. Dat is de taal van gevoelens, alhoewel
het toch precies is. Er wordt vaak gebruik gemaakt van grafieken,
tekeningen en formules. Kabbala beschrijft de constructie van de ziel.
Maar hoe zijn we in staat om onze taal, die niet precies is en beperk
is, te gebruiken voor zulke precieze geestelijke onderzoeken en beschrijvingen?
Hoe kan taal die is geboren uit een subjectieve waarneming van onze
wereld gebruikt worden om een objectieve geestelijke waarneming vast
te leggen? Bijvoorbeeld het woord "licht" (een moeilijk
te begrijpen concept). We stellen ons zonlicht voor wat geen connectie
heeft met het geestelijke licht.
Toch kan het licht in onze wereld anders geïnterpreteerd worden. We
kunnen het ook gebruiken in een andere context als in "de ziel
voelt licht", "je bent een lichtstraal", in het bijzonder
als we verzadiging voelen in onze Kli, of refereren aan helderheid
van "geest", gedachten.
Als wij de woorden kiezen die overeenkomen met onze waarnemingen en
ze doorgeven aan u, en u beeld u vervolgens uw eigen waarnemingen
in die corresponderen met de woorden van mij, dan is er een gezamenlijke
standaard nodig om de overeenkomst van onze waarnemingen te meten.
Mijn waarneming is niet per se gelijk aan de uwe, maar ze moeten toch
iets vergelijkbaars opwekken als er een gezamenlijke taal zou zijn.
Als we niet in staat zijn om precies uit te leggen wat we voelen,
hoe kunnen we dan deze taal gebruiken om geestelijke categorieën te
beschrijven? De geestelijke wereld is de wereld van waarnemingen.
Er zijn geen lichamen, alleen verlangens en hun waarnemingen. Bovendien
claimen Kabbalisten dat de waarnemingen absoluut en extreem precies
zijn, daarom willen ze een perfecte en precieze taal om hen te beschrijven.
Probeer maar eens een precieze beschrijving van uw humeur te geven,
en het te vergelijken met een ander zijn humeur door middel van een
tekening. Probeer maar eens uw gevoelens in nummers te beschrijven
en zo aan te duiden hoe uw humeur afhangt van gevoelens (bijvoorbeeld
moeheid of spanning); Probeer angst eens in formules te omschrijven,
en ga zo maar door. We zien dat we in onze wereld niet in staat zijn
om onze innerlijke waarnemingen precies te meten.
Stel dat de afhankelijkheid tussen mij, ik raak iets heets aan en
vervolgens is er de explosie van golven in mijn hersenen, ook afhangt
van mijn humeur, hoe ik me voel, mijn ervaring en andere individuele
eigenschappen.
We weten niet hoe we plezier dat voorkomt uit muziek moeten vergelijken
met plezier van een lekkere maaltijd, noch in percentages, noch in
kwantiteit en kwaliteit. Maar als onze taal zo primitief is, beperkt,
subjectief en niet precies, waarom waren Kabbalisten dan in staat
om precieze acties van gevoel te beschrijven. Waarom hebben ze onze
taal aangenomen in plaats van hun eigen taal te bedenken?
Als zelfs ook maar één symbool misbruikt wordt in de exacte wetenschappen
zal iemand die bekend is met dat symbool maar die zich niet bewust
is van de verwarring nooit begrijpen waar de resultaten vandaan komen.
Hij zal het resultaat als een wetenschappelijke bewering accepteren,
die buiten hem om gaat. Echter, iemand die niet bekend is met de symbolen
zou ten onrechte de bewering voor waar aannemen.
1.4 De taal der takken
De Kabbalisten pleitten voor een speciale taal genaamd "taal der
takken". De reden van die keuze is dat alles wat in onze wereld
bestaat (statisch, vegetatief, dierlijk en menselijke niveaus van
de natuur) Alles wat met die niveaus gebeurde, wat er nu mee gebeurt
en wat ermee zal gebeuren in de toekomst. Met andere woorden, alle
objecten en ook datgene wat over hen heerst ontstaat uit de Schepper
en komt door alle geestelijke werelden voordat het in onze wereld
verschijnt. De heerschappij over dit alles vernieuwt zich constant
van boven naar beneden in onze wereld.
Alles wat in onze wereld bestaat heeft zijn oorsprong in de Hoge wereld,
waarbij alles geleidelijk in onze wereld neerdaalt. Omdat alles in
onze wereld van de Hoge wereld komt, is er een strenge verbinding
objecten van onze wereld, hun gevolgen, oorzaken en oorsprongen in
de geestelijke wereld.
Kabbalisten die deze exacte connectie vaststellen, nemen het hogere
object waar (de wortel waaruit alles voorkomt) en het lagere object
in onze wereld (welke van de Hogere ontvangt, zijn oorzaak en heersende
kracht) kan onbewust elke connectie vertellen. Ze kunnen daarom de
wortels in de Hoge wereld bij hun namen noemen van hun materiele oorzaken,
met andere woorden de takken in onze wereld. Daarom is deze taal de
"taal der takken" genoemd en niet de "taal der wortels".
Wortels worden genoemd met de taal van hun takken en niet andersom.
Op die manier hebben kabbalisten de taal gesticht die met gebruik
van allerdaagse woorden de geestelijke wereld exact beschrijft. Er
kan geen andere taal zijn omdat er geen andere woorden zijn die te
begrijpen zijn voor diegene die in beide werelden bestaan. Daarom
nemen Kabbalisten namen van onze wereld en gebruiken hen om de Hogere
objecten te beschrijven, de wortels van onze wereld.
2 Zeven dagen van schepping
2.1 Inleiding
"In den beginne schiep God de hemel en de aarde. De aarde
nu was woest en ledig, en duisternis lag op de vloed, en de Geest
Gods zweefde over de wateren. En God zeide: Er zij licht; en er was
licht. En God zag, dat het licht goed was, en God maakte scheiding
tussen het licht en de duisternis. En God noemde het licht dag, en
de duisternis noemde Hij nacht. Toen was het avond geweest en het
was morgen geweest: de eerste dag." [Gen 1:1-5]
Beresjiet (Genesis), het eerste hoofdstuk in de Tora (Vijf
boeken van Mozes, Pentateuch) begint met deze woorden. Ze wekken
een bepaald beeld op. We hebben verschillende interpretaties van deze
woorden gehoord op het niveau Peshat (Letterlijke bekenis).
Echter, deze simpele interpretaties laten een ongelofelijk aantal
vragen achter; er ontbreekt logica in en er ontbreekt een wetenschappelijke
benadering. Kabbalisten leggen dit als volgt uit:
Alle heilige boeken vertellen alleen over de geestelijke wereld, de
manier waarop het is gemaakt en hoe vervolgens onze wereld daaruit
geschapen is. Bovendien hebben deze boeken niet alleen betrekking
op wat er bestaat maar ze kunnen iemand ook leren om een wereld te
zien.
Geleidelijke openbaring van de Hoge wereld wordt de geestelijke weg
opwaarts genoemd. Ofwel traptreden van geestelijke stijging. In de
boeken worden een aantal technieken gebruikt om de geestelijke wereld
te beschrijven. Kabbala is de wetenschap over de structuur van de
Hoge wereld; Het gebruikt de taal van Sefirot, Partzufim,
grafieken en tekeningen om het te beschrijven. De Tora beschrijft
de Hoge wereld in allerdaagse taal. Er is ook de taal der allegorieën
en de taal der wetten. We zullen nu de taal van de Tora in Kabbalistische
taal vertalen.
De Tora beschrijft het verschijnen van de Hoge wereld, zijn structuur
en evolutie en vervolgens geeft het een beschrijving hoe het proces
van schepping gegaan is. Maar dat is niet een persoon van onze wereld.
De Tora spreekt over de schepping van de wens om te ontvangen (genaamd
de Ziel, of Adam) met het doel om die schepping-verlangen-ziel met
eindeloos en absoluut genot te vullen. Dit verlangen voor plezier
is het enige dat geschapen is. Verder is er alleen de Schepper. Dus
alles behalve de Schepper is niets dan verschillende maten van de
wens voor genot.
Hetzelfde gebeurt in onze wereld. Het enige wat objecten van elkaar
onderscheidt is hun verschillende hoeveelheid verlangen voor genot,
welke alle eigenschappen van elk object bepaalt. De wens voor genot
bestaat uit vijf niveau's, en die vijf delen van wens-creatie worden
de Sfirot genoemd: Keter, Chochma, Bina, Tifferet
en Malchut. De schepper wenst om elke schepping helemaal te
vullen met genot totdat de schepping perfectie en eeuwigheid voelt.
Dat is omdat de Schepper Zelf in deze toestand bestaat, en het ons
toewenst.
De Schepper is perfect en Hij is de enige. Omdat Hij perfect is wenst
Hij Zijn perfectie te geven, Zijn eigen voorwaarde voor Zijn schepping.
Daarom is het scheppingsdoel de perfectie te bereiken en om te ontvangen
wat de Schepper wil geven.
Kabbala gaat niet over gebeurtenissen in onze wereld. Het onderzoekt
de gebeurtenissen in de Hoge wereld, van waaruit alle krachten neerdalen
in onze wereld. Alles wat hier gebeurt is en ontstaat naar aanleiding
van die krachten. Door de Kabbala te leren begint iemand de geestelijke
wereld te zien. Iemand is in staat om de toestand van de Schepper
te verkrijgen en de manier waarop Hij de geestelijke wereld heeft
geschapen. In de Kabbala wordt die actie "de Eerste dag van de
Schepping" genoemd. In Zijn zogenaamde achtereenvolgende acties
(De zogenaamde achtereenvolgende dagen), maakte de Schepper de heersende
krachten van de Hoge wereld. De laatste, zesde actie van de Schepper
(de zesde dag van de schepping) was het maken van Adam.
Aangezien Adam de laatste actie is van de Schepper is Hij het hele
scheppingsdoel. Alles wat voor hem bestond was voor hem geschapen.
Dus wat is het lot van Adam? Adam moet overeenkomst krijgen met de
Schepper, volledig gelijk worden met Hem en zelf over het complete
bestaan regeren en over zijn eigen lot. We moeten die hoogste toestand
zelf bereiken. Om het te bereiken betekent het dat we eerst de slechtste
toestand moeten bereiken (tegenovergestelde toestand van de Schepper)
en vervolgens daaruit opstijgen met onze eigen instemming.
Met de hulp van de Kabbala ziet iemand beide werelden, onze wereld
en de Hoge, en ook de interactie ertussen. De informatie ontstaat
uit de Hoge wereld en realiseert zich in materie voor onze ogen. Onze
reactie daarop (welke neerdaalt van boven in de vorm van informatie),
stijgt terug naar de Hoge wereld en bepaalt de manier waarop (goed
of slecht) onze toekomst zal neerdalen en materialiseren. Dus de Schepper
(bestaande op het hoogste niveau), schiep de schepping van de eigenschap
die Hem tegenovergesteld is. Hij vulde het met het licht, en later
door het licht ervan weg te nemen, liet het in de staat van "onze
wereld" neerdalen.
Door de treden van de geestelijke ladder te bestijgen wordt de schepping
het ontvangen van het grotere (groter dan voor de zondeval) genot
waardig. Bovendien moet de schepping de kracht hebben en de mogelijkheid
om vrij tussen twee tegengestelde krachten te handelen, zijn eigen
egoïsme en de Schepper, en vervolgens onafhankelijk zijn pad kiezen.
Om deze voorwaarden de schepping toe te dienen, heeft de Schepper
het volgende gedaan:
- De schepping volledig van hem gedistantieerd
- De mogelijkheid geboden om zich te ontwikkelen en dit Bestaan te verwerven
- De mogelijkheid geboden voor vrije keuze
De Schepper geeft ons zulke omstandigheden geleidelijk. In eerste
instantie is de schepping niet onafhankelijk wanneer zij de Schepper
voelt. Ze is volledig onderdrukt door het licht en het licht legt
zijn eigen regels op en brengt die over op de schepping. Om de schepping
onafhankelijk van de Schepper te maken, moet de Schepper zich helemaal
afscheiden. Met andere woorden, de Schepping, die zichzelf van het
licht bevrijdt verkrijgt vrijheid in handeling. De handeling van het
uitstoten van het licht uit de Kli (vat) wordt de Restrictie genoemd.
De Tora begint met de woorden "In den beginne" (Beresjiet),
wat het begin is van het afzonderen van de Schepper van de schepping.
Het woord "Beresjiet" stamt van het woord "Bar"
wat "Buiten" betekent. Dat drukt het het weggaan bij de Schepper
uit, in een bepaalde toestand tussen hemel en aarde. "In
den beginne schiep God de hemel en de aarde". Hemel is Sfira Bina
met haar altruïstische eigenschappen. De aarde is Sfira Malchoet met
haar aardse, egoïstische eigenschappen, wat de basis geeft voor het
systeem van bestaan.
De Tora begint met de geboorte van de schepping, de Hoge wereld en
het ontstaan van de mens. De Tora begint niet met het einde van de
schepping. De functie van de Tora is instructie geven aan de mensen
van deze wereld over hoe ze kunnen opstijgen naar de meest perfecte
toestand. In de begintoestand van de Schepping is zij niet gecorrigeerd.
Ze moet zichzelf corrigeren en de toestand "Volledige Correctie"
bereiken. Stelt u zich eens voor dat u een kapot stuk gereedschap
nodig hebt voor uw werk. Eerst moet het stuk gereedschap gemaakt worden
en vervolgens kan het pas gebruik worden. Dus de Tora geeft ons instructie
hoe we dit kapotte stuk gereedschap dienen te repareren, de ziel die
we van boven ontvangen hebben.
Tijdens de correctie bestaat een mens in twee werelden: boven en beneden.
In het proces van correctie, verkrijgt de ziel de noodzakelijke vaardigheden,
kennis en ervaring. Maar het belangrijkste is dat de mens nieuwe voelingen
krijgt en nieuwe geestelijke eigenschappen. Wanneer een persoon zijn
ziel helemaal corrigeert, verkrijgt hij eigenschappen die hem volledig
in de Hoge wereld kunnen laten bestaan. In eeuwigheid, vrede en perfectie.
Noch Kabbalistische bronnen, noch de Tora beschrijft die speciale
toestand. Het is onmogelijk om het te beschrijven omdat er geen uitdrukkingen
bestaan in onze taal. Alleen degenen die alle voorbereidende toestanden
van correctie doorlopen en tot de Laatste Correctie komen verkrijgen
deze toestand. Wat er na de Laatste Correctie komt wordt nergens beschreven.
Precies daar liggen "De Geheimen van de Tora".
Er zijn alleen maar een paar hints over in boeken als "De Zohar"
en Talmud. Deze speciale, geheime toestanden worden "Maase
Merkava" en "Maase Beresjiet" genoemd. Maar dat zijn
alleen maar hints. In werkelijkheid kunnen deze toestanden, de geestelijke
werelden, niet beschreven worden in woorden omdat onze woorden, letters
en termen genomen zijn uit het systeem van Correctie en alleen daar
van toepassing zijn. We zijn totaal onbewust van datgene wat buiten
ons systeem van Correctie bestaat. Het kan niet omgevormd worden in
een menselijke taal en in ons systeem van definities en geloof gegoten
worden.
"In den beginne schiep God de hemel en de aarde" refereert
aan het maken van twee eigenschappen: egoïsme en altruïsme. De egoïstische
eigenschap van "aarde" wordt gecorrigeerd met de hulp van de
altruïstische eigenschap "hemel". Het proces van correctie bestaat
uit zeven toestanden genaamd "zeven dagen van schepping". Natuurlijk
is dat een voorwaardelijke naam. Het heeft niets te maken met de zeven
dagen op aarde. Het doelt niet op dag of nacht of licht of donker
op aarde. Wat hier bedoeld wordt is het systeem van correctie waarin
de ziel bestaat en gecorrigeerd wordt op het niveau genaamd "aarde".
Het is noodzakelijk om de ziel van het niveau van Sefira Malchut
naar het niveau van Sefira Bina te laten stijgen. Dat wil zeggen
dan de egoïstische eigenschap van Malchut omgevormd moet worden
in de altruïstische eigenschap Bina. Dat kan worden gerealiseerd
door de weg van zeven achtereenvolgende correcties genaamd "zeven
dagen van de week". De Tora legt uit wat de mens "elke dag"
moet doen met zijn ziel.
2.2 De eerste dag
"In den beginne schiep God de hemel en de aarde. De aarde
nu was woest en ledig, en duisternis lag op de vloed, en de Geest
Gods zweefde over de wateren. En God zeide: Er zij licht; en er was
licht. En God zag, dat het licht goed was, en God maakte scheiding
tussen het licht en de duisternis. En God noemde het licht dag, en
de duisternis noemde Hij nacht. Toen was het avond geweest en het
was morgen geweest: de eerste dag." [Gen 1:1-5]
Wat betekent en "God maakte scheiding tussen het licht en de duisternis"?
We moeten de acties van de Schepper volgen in onze correcties. Daarom
is het allereerste gebod dat we dienen te vervullen, het uitzoeken
binnenin onszelf, onze gedachten en verlangens uitzoeken om te kijken
welke van hen puur zijn "hemel" en welke donker zijn "aarde".
Dit proces wordt "Akarat haRa" genoemd (het besef van
het kwaad). Dit gebeurt wanneer er kabbalistische boeken bestudeerd
worden en door het analyseren van onze relaties in de Kabbalistische
groep. Het gebeurt dus door het analyseren van onze eigenschappen.
Het onderscheid tussen spirituele en dierlijke eigenschappen tegenover
elkaar, en het verdelen en loskoppelen van hen, is de basis voor onze
eerste stap naar de correctie. Dat is de eerste dag van de mens die
een Mens in zichzelf creëert.
2.3 De tweede dag
"En God zeide: Daar zij een uitspansel in het midden der
wateren, en dit make scheiding tussen wateren en wateren. En God maakte
het uitspansel en Hij scheidde de wateren die onder het uitspansel
waren, van de wateren die boven het uitspansel waren; en het was alzo.
En God noemde het uitspansel hemel. Toen was het avond geweest en
het was morgen geweest: de tweede dag." [Gen 1:6-8]
Nadat we de egoistische en altruïstische eigenschappen in onszelf
gesplitst hebben, moeten we beginnen met de correctie. Dit gebeurt
door het speciale licht van de Schepper, die twee soorten licht uitstraalt:
het licht (Or) Chochma en het licht Chassadiem.
Gebruik makend van de eigenschap van het licht Chassadiem (genade)
genaamd "water", worden we meester over de eigenschap van het
geven, altruïsme.
"Aarde" is de egoïstische eigenschap om te ontvangen. Om alles
te absorberen in onszelf in onze aanvankelijke natuur. Water is de
eigenschap van het geven, en het verzadigt de aarde en biedt de mogelijkheid
voor verschijning van leven. De eigenschap van het geven corrigeert
egoïsme en staat ons toe om het correct te gebruiken, voor persoonlijk
voordeel en voordeel van anderen. In egoïsme, wat door het geven gecorrigeerd
is, voelt men de Hoge Wereld (de Schepper) en ziet dan zijn eigen
vorige levens en het pad naar het doel van de schepping. De ziel is
eeuwig en gaat van lichaam naar lichaam. Dus het is precies het moment
wanneer men alle vorige incarnaties ziet. Hij die zijn ziel niet gecorrigeerd
heeft kan niets bevatten boven deze wereld.
2.4 De derde dag
"En God zeide: Dat de wateren onder de hemel op één plaats
samenvloeien en het droge te voorschijn kome; en het was alzo. En
God noemde het droge aarde, en de samengevloeide wateren noemde Hij
zeeën. En God zag, dat het goed was. En God zeide: Dat de aarde jong
groen voortbrenge, zaadgevend gewas, vruchtbomen, die naar hun aard
vruchten dragen, welke zaad bevatten, op de aarde; en het was alzo.
En de aarde bracht jong groen voort, gewas, dat naar zijn aard zaad
geeft, en geboomte, dat naar zijn aard vruchten draagt, welke zaad
bevatten. En God zag, dat het goed was. Toen was het avond geweest
en het was morgen geweest: de derde dag." [Gen 1:9-13]
De wateren kwamen samen onder de hemel en droog land verscheen. Een
deel van de aanvankelijke aarde verschijnt uit de wateren. Nadat het
water de aarde gecorrigeerd heeft, wordt ze geschikt om het leven
te laten ontstaan, omdat de aarde nu de eigenschap van water en de
eigenschap van Aarde heeft. Het water zelf is net zo vernietigend
voor leven als droog land. Denk aan Noach die een duif van de ark
zond om droog land te vinden. Precies de juiste combinatie van altruïstische
en egoïstische eigenschappen van "hemel" en "aarde" binnenin
de ziel van de mens vormt zich de basis voor correctie en de toepassing
van de eigenschappen van de Schepper binnenin de mens.
Deze correctie wordt "Kav Emtzai" (middellijn) genoemd.
Onze natuurlijke egoïstische natuur wordt de aarde genoemd en representeert
de linker lijn. De rechter lijn representeert de eigenschappen van
de Schepper, dat wil zeggen, de eigenschappen van het water, altruïsme,
of het geven. De middellijn is precies wat een mens nodig heeft om
"leven" te kiezen. Met andere woorden, men moet net zoveel water
nemen als nodig is om het met de aarde te combineren zodat deze twee
lijnen elkaar aanvullen en vruchten voortbrengen. Van deze combinatie
van eigenschappen draagt de aarde de "Boom des Levens", die
de geestelijke persoon representeert die in staat is de hele schepping
in elke wereld waar te nemen, in vreugde en eeuwigheid.
We bestaan eeuwig omdat we onszelf onderscheiden met de eeuwige ziel
en niet met het vergankelijke lichaam. We beginnen onszelf als de
ziel waar te nemen, en zien ons lichaam als een tijdelijk omhulsel.
Deze ommekeer in het onderscheiden van uzelf als ziel in plaats van
als lichaam is alleen psychologisch en gebeurt als de mens de eigenschap
Bina verkrijgt.
2.5 De vierde dag
"En God zeide: Dat er lichten zijn aan het uitspansel
des hemels om scheiding te maken tussen de dag en de nacht, en dat
zij dienen tot aanwijzing zowel van vaste tijden als van dagen en
jaren; en dat zij tot lichten zijn aan het uitspansel des hemels om
licht te geven op de aarde; en het was alzo. En God maakte de beide
grote lichten, het grootste licht tot heerschappij over de dag, en
het kleinere licht tot heerschappij over de nacht, benevens de sterren.
En God stelde ze aan het uitspansel des hemels om licht te geven op
de aarde, en om te heersen over de dag en over de nacht, en om het
licht en de duisternis te scheiden. En God zag, dat het goed was.
Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de vierde dag."
[Gen 1:14-19]
Op de vierde dag, verscheen het licht in het uitspansel van de hemel
om de verandering van dag en nacht aan te duiden, maanden en jaren.
Correctie gebeurt zelfs in het kleinste deel van het Universum
alsmede in het hele algemene universum. De Schepping wordt in zijn
totaliteit Adam of de Ziel genoemd; zijn componenten worden individuele
zielen genoemd, of "Bnei Adam" (de zonen van Adam). Elke
individuele ziel wordt onderworpen aan dezelfde trappen van correctie
als de algemene ziel.
2.6 De vijfde dag
"En God zeide: Dat de wateren wemelen van levende wezens,
en dat het gevogelte over de aarde vliege langs het uitspansel des
hemels. Toen schiep God de grote zeedieren en alle krioelende levende
wezens, waarvan de wateren wemelen, naar hun aard, en allerlei gevleugeld
gevogelte naar zijn aard. En God zag, dat het goed was. En God zegende
ze en zeide: Weest vruchtbaar, wordt talrijk en vervult de wateren
in de zeeën, en het gevogelte worde talrijk op de aarde. Toen was
het avond geweest en het was morgen geweest: de vijfde dag." [Gen
1:20-23]
Het boek Zohar beschrijft dat elke dag de opbouw is van "Eichalot"
(hemelse verblijfplaatsen), de opbouw van leegheid (verlangens). Aangezien
egoïstische eigenschappen gecorrigeerd zijn naar altruïstisch, worden
ze geleidelijk gevuld met het Hoge licht. Mensen die klinische dood
hebben ervaren, hebben dit Hoge licht gedeeltelijk gevoeld, en later
een speciale magische hemelse sensatie van vrede en geluk beschreven.
Deze geleidelijke vulling van lege plaatsen leidt alle zielen naar
de toestand van de laatste correctie en perfectie. Er is geen tijd
in de Hoge wereld omdat de tijd verdwijnt, omdat al deze toestanden
perfect zijn. Hetzelfde geldt voor de geschiedenis van de Tora: er
is geen onderscheid in tijd en alle gebeurtenissen zijn alleen verbonden
door oorzaak-gevolg relaties. We zullen zien dat de mens geschapen
was op de zesde dag en maar een paar uur bestond voor de zonde te
begaan en in de lagere wereld te vallen. Met hem viel de hele wereld.
2.7 De zesde dag
"En God zeide: Dat de aarde voortbrenge levende wezens
naar hun aard, vee en kruipend gedierte en wild gedierte naar hun
aard; en het was alzo. En God maakte het wild gedierte naar zijn aard
en het vee naar zijn aard en alles wat op de aardbodem kruipt naar
zijn aard. En God zag, dat het goed was." [Gen 1:24-25]
Wat betekent het naar Zijn aard (letterlijk: in Zijn evenbeeld)? In
de Tora wordt "in Zijn evenbeeld" geschreven als "Be
Tselem Elokiem Bara..." "Tselem" slaat op een deel van Bina,
welke van Bina neerdaalt in een ziel en de ziel voorziet van
eigenschappen van de Schepper. Met andere woorden, Partzuf Bina
stelt het instrument van het Hoge Bestuur voor, welke alle zielen
hun manieren en orde van correctie commandeert. Alles wat met ons
gebeurt, stamt in Bina. Malchut is de collectie van
alle zielen die correctie nodig hebben. Om Malchut te corrigeren ontstaat
een speciaal instrument van Bina. Het dringt door tot Bina
en stelt haar in staat te corrigeren. Dit zelfhulp systeem, dat de
Malchut van elke ziel van boven ontvangt, wordt "Tselem"
genoemd. We bedoelen hiermee een collectie van eigenschappen, het
beeld van de Schepper.
Zonder informatie over het programma van de schepping en zonder het
waarnemen van de geestelijke werelden zullen we niet weten hoe we
moeten handelen, welke stappen te ondernemen. We zijn niet in staat
om te begrijpen wat van ons verlangd wordt. Om ons deze noodzakelijke
middelen voor voortgang te bemachtigen moet de hoge graad, Bina,
ons leren wat we moeten doen. Dat is wat Tselem (het aanvullend
instrument dat neerdaalt van Bina) doet binnenin ons. Het implanteert
zichzelf in onze ziel en eist allerlei noodzakelijke correcties. Daarom
wordt er gezegd dat Tselem ons helpt om in een Mens te veranderen.
Op de zevende dag klom de mens hoger en hoger. Hij voerde correcties
uit in hem zes maal: Hesed, Gevura, Tifferet,
Netzach, Hod en Yesod. Deze zes opeenvolgende
correcties worden zes dagen of zesduizend jaar van schepping genoemd.
De laatste Sfira (Malchut) is niet in staat om zichzelf
te corrigeren. Echter, nadat Malchut de eigenschappen van de zes vorige
Sfirot absorbeert, is ze in staat om hun eigenschappen te ontvangen.
Dat is waarom de essentie van de zevende dag is dat alles dat verzameld
was en gemaakt in de loop van zes dagen in Malchut binnenkomt.
Zaterdag wordt als een speciale dag gezien, omdat in deze toestand
de zielen gevuld worden met het hoge licht. De enige voorwaarde is
dit proces niet te belemmeren, wat symbolisch uitgedrukt is in de
wetten van de Sabbat.
3 Noach wandelde met God
3.1 Noach in de Tora
Onze wereld bestaat en wordt ondersteund door de kleine vonk van het
geestlijke licht dat door de grens van de geestelijke wereld heen
brak en in onze wereld kwam. Stel u nu de geestelijke wereld voor
die geheel uit licht bestaat, miljoenen malen groter dan de vonk,
die alle vormen van plezier van onze wereld bevat. Het genot dat daar
bestaat heeft ook sensaties van eeuwigheid, vrijheid en complete vulling.
Dat is de reden waarom we de Tora gekregen hebben. De Tora is een
collectie regels die over de wereld heersen. Het is de beschrijving
van de wetten van de schepping. Het zijn de geestelijke wetten. Ze
lijken op een net dat beneden alle werelden hangt en over hen heerst.
In het begin was alleen één net gemaakt. Later vormde zich er ruwe
materie. Meer fijne materie is geestelijke wereld en de ruwste materie
wordt onze wereld genoemd.
De Tora was geschreven door Moshe (Mozes), een Kabbalist. De Tora
beschrijft de wetten van de werelden. Echter, het doet het allegorisch,
in aardse taal en daardoor lijkt het ons dat de Tora een historische
verhaal is. Maar heeft de Tora het echt over historie? De Schepper
maakte de schepping, Adam, en gaf hem een capaciteit om zich te ontwikkelen.
Het gevolg van deze evolutie (in zijn tiende graad), was dat er een
noodzaak kwam om de eigenschap van Bina (altruïsme/genade)
in de schepping te integreren. Anders zou de schepping zichzelf vernietigen.
Tien generaties (dwz. Tien Sfirot) scheiden Adam en Noach:
Adam, Seth, Enosh, Kenan, Mahalalel, Jared, Enoch, Methusalah, Lamech,
Noach. Dat is hoe de Tora de gebeurtenissen vertelt die volgden:
"Toen de HERE zag, dat de boosheid
des mensen groot was op de aarde en al wat de overleggingen van zijn
hart voortbrachten te allen tijde slechts boos was, berouwde het de
HERE, dat Hij de mens op de aarde gemaakt
had, en het smartte Hem in zijn hart. En de HERE
zeide: Ik zal de mensen, die Ik geschapen heb, van de aardbodem
uitroeien, de mensen zowel als het vee en het kruipend gedierte en
het gevogelte des hemels, want het berouwt Mij, dat Ik hen gemaakt
heb.
Maar Noach vond genade in de ogen des HEREN.
Dit is de geschiedenis van Noach. Noach was onder zijn tijdgenoten
een rechtvaardig en onberispelijk man; Noach wandelde met God. En
Noach verwekte drie zonen: Sem, Cham en Jafet. De aarde nu was verdorven
voor Gods aangezicht, en de aarde was vol geweldenarij. En God zag
de aarde aan, en zie, zij was verdorven, want al wat leeft had zijn
weg op de aarde verdorven. Toen zeide God tot Noach: Het einde van
al wat leeft is door Mij besloten, want door hun schuld is de aarde
vol geweldenarij, en zie, Ik ga hen met de aarde verdelgen.
Maak u een ark van goferhout; met vakken zult gij de ark maken
en haar van binnen en van buiten met pek bestrijken." En zó zult
gij ... enz. "Want zie, Ik ga een watervloed over de aarde brengen
om al wat leeft, waarin een levensgeest is, van onder de hemel te
verdelgen; alles wat op de aarde is, zal omkomen." [Gen 6:5-17]
Wat is Noach? Wat is een ark? Er zijn geen woorden om de diepte te
beschrijven van de gevoelens in de onthulling van de Hoge wereld,
door het boek Zohar. De Tora, daarentegen, geeft de geheimen
van het universum en de magnitude van het Bestaan in simpele woorden
en verhalen weer die als historische beschrijvingen lijken. Dat brengt
ons volledig in de war en weerhoud ons ervan om op een authentiek
begrip van de structuur van de meerdere lagen van het universum. Bovendien
als we de gebeurtenissen in de Tora op een oppervlakkige manier interpreteren,
brengen we het omlaag naar het aardse niveau. De Tora verliest zijn
hele waarde van het bieden van instructies om de Hoge Wereld binnen
te komen.
Als u echter de Kabbalistische boeken correct beschouwt, zult u de
diepste lagen van het Bestaan openbaren. U zult uzelf voorbij tijd
en ruimte van deze wereld bevinden, en u zult zich realiseren wat
de auteur van de Tora, de Schepper, in gedachte heeft. Dit hoofdstuk
zegt "want al wat leeft had zijn weg op de aarde verdorven".
Geldt dat op dit moment voor ons? Het geldt voor alle generaties.
Het is een continu proces in iedereen.
De Tora spreekt niet over de gebeurtenissen die zich voltrokken in
de geschiedenis van de mensheid. De Tora legt uit dat het de toestand
is van de mens. Dat is de toestand waarin de mens al zijn dierlijke
verlangens ziet, en hen wil "sorteren" door te onderscheiden
welk verlangen van hemzelf is, welk verlangen ons in de geestelijke
voortgang kan helpen en welke verlangen we moeten verdrinken.
3.2 Noach als eigenschap van altruïsme in de Mens
Onze geestelijke verlangens zitten binnenin onszelf, echter, ze zijn
geheel onderdrukt door alle andere verlangens. We worden geboren in,
en we leven in de gemeenschap die ons onze verlangens voorschrijft
door reclame. Vandaag de dag is dat een vreselijke plaag. We worden
constant blootgesteld aan intellectuele en emotionele aanvallen. Dat
is omdat de Schepper beide krachten tegenover elkaar geschapen heeft.
Hoe meer kansen de mens heeft voor geestelijke ontwikkeling en groei,
hoe sterker de verhinderende krachten worden die het proces tegenwerken.
Die krachten zijn noodzakelijk voor ons geestelijke werk, voor analyse
en bewustwording van onze eigenschappen.
Aanvankelijk heeft men maar één kracht genaamd "het punt in het
hart". Dat is het centrum van onze verlangens die de mens met de
Schepper verbind. Echter, dat punt is volledig onderdrukt door alle
andere verlangens en wakkert de omringende wereld aan om de mens stokslagen
te geven. Het is noodzakelijk om uit al deze krachten en verlangens
die in de mens bestaan, alleen het belangrijkste en persoonlijkste
verlangen te nemen. Alleen het individuele verlangen is naar boven
gericht. De ziel is het enige persoonlijke van de mens, en al het
andere is materieel en zeker tegengesteld. Alleen het echte, pure
verlangen wordt "Noach in de mens" genoemd.
De mens maakt de evolutie van de schepping af. Het is bekend dat de
puurste schepping eerst gemaakt is. Wat de mens betreft, is hij het
ruwste schepping van alles wat er in de wereld bestaat. Maar wanneer
de mens een scherm van de sterkste anti-egoïstische kracht verkrijgt,
en al het licht wegduwt, krijgt hij dit licht later binnen. Hij bereikt
het hoogste niveau van alle schepping in de wereld. Dat is het geheim
van "Tselem Elokiem" (God's evenbeeld). Door het sterkste
verlangen te ontvangen en een corresponderend scherm te bouwen, bereikt
de mens het hoogste niveau. Wanneer het scherm van zo'n graad gebroken
wordt, vallen de verspreide vaten (Kelim, verlangens) lager
dan de anderen. "Tselem Elokiem" vertegenwoordigt Bina,
altruïsme.
Een deel van "Tselem Elokiem" bestaat in ons, zodat we tenminste
een klein beetje konden begrijpen wat altruïsme is en wat de Schepper
is. Dat is de reden dat de mens het recht heeft te kiezen. Als we
onszelf naar de correcte overeenkomst met de Schepper brengen, zullen
we in staat zijn ons egoïsme te gebruiken om te geven, en op die manier
groeien en vooruitgaan.
Echter, als we het genot dat we van de Schepper ontvangen voor onszelf
willen ontvangen, vallen we lager dan de rest. "Tselem Elokiem"
is de kracht die ons van boven is gegeven zodat we ons egoïsme correct
gebruiken. Geen ander schepsel heeft zoiets ontvangen.
"En de vrees en de schrik voor u zij over al het gedierte
der aarde en over al het gevogelte des hemels, al wat zich op de aardbodem
roert en alle vissen der zee; in uw hand zijn zij gegeven." [Gen
9:2]
In de natuur voelen jongen zich nederig en ze beven voor de ouderen.
Toen de mens gezondigd had met de Boom van Kennis verdween het licht
van het hoge niveau dat hij ontving. Er bleven alleen lege verlangens
over, het grootste verlangen gemaakt op de aarde. Toen voelde de mens
dat hij de laagste schepping was op aarde. "Tselem Elokiem"
is het deel in ons wat de eigenschap Bina vertegenwoordigt,
het altruïsme. Dat deel in ons stelt ons in staat om de Schepper te
bevatten en Zijn eigenschappen. Door correct te kiezen en onze verlangens
te beperken, kunnen we werken omwille van het geven. "Tselem
Elokiem" is de kracht van het geven die de Schepper exclusief aan
ons gaf.
3.3 De Vloed
Gewoonlijk slaat water op de purificatie van de omgeving, het licht
Hassadiem (genade). Echter, in het geval van de Vloed werden
de omringende, sterke stromen van water overstromend en dodelijk voor
de mens. Wat zijn deze krachten die aan de buitenkant wateren voorstellen,
maar in werkelijkheid dood veroorzaken? Wanneer externe en allerlei
tegenstrijdige gedachten en verlangens de mens overwelmen, wordt dit
een Vloed. Alhoewel de Vloed als een erg brute kracht komt, die alles
kan vernietigen, is het toch die kracht die reinigt met de bruutheid.
Echter, het reinigt alleen als we, net als Noach, de ark om onszelf
bouwen. Noach stelt een persoon voor die in een staat valt waarin
de zware wateren van de Vloed hem proberen af te leiden van het pad.
Als iemand steeds met externe krachten en intenties omgaat, zullen
ze in de Vloed veranderen. Die persoon zal niet in staat zijn eraan
te ontkomen. Hij zal constant gebombardeerd worden door het
dodelijke verlangen van de omringende mensen, die hem dicteren wat
hij moet doen.
Sommigen verlangen naar geld, anderen willen macht of beroemdheid
etc. Alles om ons heen is geïnjecteerd met andermans verlangens. Er
is maar één ding dat een ziel kan redden: een nog diepere connectie
met het doel van de schepping. We moeten een omringende laag bouwen,
een scherm om ons heen. Dat scherm zal ons beschermen voor externe
obstakels die ons proberen af te leiden, te verleiden of bang te maken.
Als we geen beschermend schild kunnen bouwen waarin we kunnen schuilen
voor alle dwaasheid van deze wereld, zullen we niet in staat zijn
om geestelijke voortgang te maken. Iemand die het doel van de schepping
volgt kan niet blootgesteld worden aan enige andere invloed. De ark
is maar één van vele acties die we moeten volbrengen willen we geestelijke
voortgang maken.
3.4 De mens wordt iets beter - iets beter wordt de wereld
Noach is de volgende mens na Adam. Hij begint de hele tocht op Aarde.
In het Hebreeuws is aarde "Eretz"; het is ons interne
verlangen "Ratzon". Men kan niet beginnen met de reis
op aarde (iets aan de binnenkant transformeren) zonder eerst de kracht,
ondersteuning en het interne systeem zeker te stellen, waarmee de
mens van externe obstakels vrijgemaakt is. De ark is het middel dat
Noach (dwz: de ziel die dat geestelijk niveau bereikt had) koos om
voortgang te boeken in het bereiken van het doel.
De hele wereld bestaat binnenin onze ziel. Vertegenwoordigers van
het hele bestaan en de wortel van de wereld zitten erin. We bestaan
op het hoogste niveau van onze wereld, wat betekent dat onze ziel
alle zielen bevat: al het dierlijke, vegetatieve en ruimtelijke.
De hele wereld verandert in overeenstemming met ons: we worden iets
beter - iets beter wordt de wereld. Door op te stijgen, dat wil zeggen
onszelf te corrigeren door obstakels te verslaan, verhogen we de rest
van de natuur met onszelf. In dit Hoofdstuk laat het voorbeeld van
Noach ons zien hoe we ons zouden moeten gedragen in een vreemde omgeving
of als we ons tegen obstakels moeten verzetten. In zo'n toestand dienen
we de al gecorrigeerde delen van onze ziel te nemen (dwz: dierlijk,
vegetatieve en ruimtelijke, wat genoemd wordt "man en vrouw van
elke soort (vlees)" ) en dienen we om onszelf een ark te bouwen.
Dat wil zeggen, een omringend schild wat ons tegen elk extern obstakel
beschermt. Dat scherm moet absoluut altruïstisch zijn. Als we niets
nodig hebben, als we totaal onverschillig zijn over alles behalve
het doel van de schepping, dan kan niets ons schaden. Als we in verbinding
staan met het doel van de schepping stijgen we simpelweg zo veel boven
alle obstakels dat we hen niet meer voelen. Ze kunnen ons niet beïnvloeden
of ons pad veranderen.
De Schepper geeft ons instructie over hoe we ons beschermend schild
moeten bouwen van bovenaf. Het is gezegd dat Noach dit schild ingaat
en de Schepper "de deur achter hem dicht doet". Enorme onreine
krachten en krachten die inbreuk maken scheidden Noach van de Schepper.
Noach moest de hele tijd tegen hen werken, zodat hij al deze inbreuk
makende krachten tijdens het volgend stadium kon corrigeren - de Vloed.
Dat is de essentie van onze vooruitgang.
Het is noodzakelijk om onszelf te proberen te isoleren, om onszelf
te limiteren van externe invloeden. Dat wordt het maken van de ark
genoemd. We moeten onszelf een beetje onderzoeken; om los te breken
van de inbreuk makende krachten van deze wereld en we moeten proberen
om geen interactie te hebben met de groffe omgeving. We moeten het
doen om iets in onszelf te dragen dat naderhand de ontwikkeling van
de mensheid activeert. "Mensheid" slaat op de krachten die ons
helpen de Schepper te bevatten. Dan worden alle krachten die op het
punt staan ons te verdrinken geleidelijk gecorrigeerd, hun correctie
staat ons toe om het doel van de schepping te bereiken. Echter, onder
geen beding zou enige invloed als een negatieve invloed gezien moeten
worden. In tegendeel, men zou alles moeten zien als noodzakelijk en
als het verlangde middel voor het bereiken van het doel.
Dat is waarom de machten die verschijnen als obstakels niet echt schadelijk
zijn. Integendeel, men zou in hen de Schepper's roep dienen te voelen
om hen te gebruiken voor de volgende geestelijke correctie. Na afloop,
zullen we in staat zijn op het nieuwe land te lopen. Dit land zal
gereinigd worden voor ons, en we zullen er anders tegenaan kijken.
Dan, waarlijk, zullen we in staat zijn om onze geestelijke stijging
en onze geestelijke groei voort te zetten.
3.5 Gods verbond met Noach
Noach verblijft in zijn ark totdat het land, dat wil zeggen, alle
verlangens ("Eretz"- land, van het woord "Ratzon"
- verlangen) geheel zijn ondergedompeld in de wateren en erin getrokken
zijn, dat wil zeggen in het licht Hassadim (In de Kabbala slaat
water op het reinigend licht Hassadim). Totdat de rest van
de verlangens voldoende gereinigd zijn, blijft Noach in de ark om
hen goed te benutten, voor het bestwil van zijn innerlijke persoonlijke
verlangen. Hoe is dit gebeurd? Eerst was het Noach gelukt om zijn
verlangens van de verlangens van andere mensen los te koppelen, en
zo zijn neiging naar het geestelijke als de enige drijvende kracht
te ontwikkelen. Hij ging toen terug naar de overgebleven verlangens,
de acties van deze wereld, en begon hen te gebruiken voor geestelijke
vooruitgang.
Wanneer Noach uit de ark komt, biedt de Schepper hem een verbond,
dat wil zeggen, een connectie, een overeenkomt met Hem. Waarom was
dit verbond hem geboden? Het doel was om kracht te ontvangen van de
Schepper en te beginnen met leven. Dat bekent dat Noach deze nieuw
verkregen verlangens moet gebruiken, de nieuwe schrale grond die uit
het water verscheen, en zijn verdere toestanden erop te bouwen. De
correctie die Noach uitvoerde (dat wil zeggen, heeft al zijn innerlijke
geestelijke krachten onderdrukt), resulteerde erin dat hij het waardig
bevonden werd om de grond te laten verschijnen. Het land wat voorheen
vervloekt was door de Schepper draagt nu vrucht en leven, welke de
mens geleidelijk naar de correctie brengt, het doel van de schepping
3.6 Om onvoorwaardelijke blijdschap te verkrijgen dient men verlangens
te vergroten, niet verkleinen
We moeten begrijpen dat alles om ons heen alleen volstrekt gemaakt
was voor onze geestelijke adhesie met de Schepper. Niets was nutteloos
gemaakt of voor enig ander doel. Daarom is de enige uitdaging wijs
om te gaan met alles wat om ons heen bestaat en in onszelf bestaat,
dus voor het ware, eeuwige, onvervalste doel. Het doel op zich moet
ook duidelijk gemaakt worden: Is het werkelijk waar en eeuwig? Wat
is het doel precies? Alle innerlijke verlangens en al het omringend
genot is niet voor niets gemaakt. Daarom moet men onder geen beding
iets weggooien.
Beginners vragen vaak: "Moeten we in afzondering gaan, ons van
alles afsluiten, de TV uitzetten, stoppen met lezen van kranten en
het luisteren naar de radio?" Absoluut niet - zulke gedwongen limitaties
zullen geen resultaat opleveren. De beste remedie is om simpelweg
boeken te pakken en te starten om jezelf te "besprankelen" met
dit pure water, dit licht van Hassadim. Als gevolg van
correcte studie daalt dit reinigend licht neer en begiet de mens van
buiten en vult hem van binnen.
Noach leek als ieder ander, hij sloot zichzelf niet af tot de Vloed.
Wat betekent "Vloed" ? Het is de kracht die we nodig hebben
om onszelf aan te sporen tot de intense Kabbala studies. Wanneer deze
kracht op ons werkt in volledige kracht, dwingt het ons om de toestand
"ark" in te gaan. Daarom is er een periode wanneer de mens al
zijn verlangens afzweert en in afzondering gaat, omdat hij het nodig
heeft om alleen te zijn (net als in het hoofdstuk van de Tora). Later,
haalt hij de overgebleven verlangens naar zich toe en gebruikt hen,
omdat hij zonder hen niet door kan gaan. Egoïsme, de wil om genot
te ontvangen is de enige drijvende kracht, net als dat het het enige
is wat voortgebracht is door de Schepper. Inderdaad, de grote Kabbalisten
ontsnapten aan de grote massa's door zich af te zonderen, of zich
te verstoppen. Echter, zij deden dit alleen voor een specifiek doel,
terwijl ze op erg hoge geestelijke niveau's waren. Alleen nadat men
de correctie heeft voltooid, het pad van zijn leven, zijn missie hier
op aarde, gaat men in afzondering, om de omringende wereld volledig
te absorberen in die specifieke afgezonderde toestand. Later keert
hij terug en biedt de nieuwe methode om het geestelijke te verkrijgen
voor de nieuwe generatie en de latere generaties.
Derhalve is elke gedwongen afstand en restrictie ondenkbaar. Door
de Kabbala studies correct te benaderen (de wetten van het bestaan,
de Schepper) en onszelf te "besprankelen" met ruimte hoeveelheden
van het Hoge licht opgewekt door de studie in de loop van vele weken
en maanden, zullen we onze verlangen scheiden. We zullen ons realiseren
hoe we over deze verlangens en krachten kunnen regeren. Hoe we met
hen kunnen werken; begrijpen wat de goede balans is tussen deze verlangens
en krachten, en welk verlangen "Noach" genoemd wordt. De mens
moet het niveau bereiken die hem in staat stelt om in deze wereld
te leven en tevens in de rest van de wereld tegelijk. Hij dient het
gehele omringende Bestaan op dezelfde manier te voelen als hij onze
wereld voelt. Omdat de wereld ondeelbaar is, en onze taak is om uit
te broeden uit onze innerlijke schil, welke ons ervan weerhoudt onze
huidige toestand of onze teokomst te zien, te begrijpen wie we zijn,
waarom we geboren zijn en waar we heen gaan na de dood.
Het doel van de schepping is dat de mens uit zijn kleine schil komt
en de gehele sfeer van Bestaan ontaard. Maar het probleem is dat men
kan studeren met de gedachte, logisch, of voelend perceptie van onze
wereld verkrijgen. Het kan zo zijn dat we misschien niets weten over
de geestelijke wereld, maar erin leven omdat we het voelen. Ik voel
hitte, koude, licht, objecten die me omringen, mensen en krachten;
Ik voel mezelf immers. Echter, Ik voel mezelf niet in relatie tot
de geestelijke werelden en alles in hen, of hoe deze werelden mij
beïnvloeden.
En nu zullen we het Boek Zohar openen, in het hoofdstuk Noach.
De Zohar is in overeenkomst met de Tora in Hoofdstukken ingedeeld
en alhoewel de taal van de Zohar van de taal van de Tora verschilt,
spreken deze twee eeuwige grote boeken over hetzelfde doel - de mens
die stijgt naar het niveau van de Schepper om eeuwig en eindeloos
genot te ontvangen.
3.7 Het boek Zohar over Noach
"38. Todat Adam gezondigd had, had hij niets van deze
wereld. Wat betekent dat hij geen Kelim (vaten) had om het licht Chochma
te ontvangen."
"308. Druiven - is het licht Cochma - Als het licht Chochma
ontvangen wordt zonder scherm, wordt men dronken. Dat betekent dat
men het vermogen verliest om de wens om te ontvangen altruïstisch
te gebruiken.
En als het licht Chochma bekleed is met het licht Chassadiem,
brengt de wijn vreugde door het altruïstisch ontvangen van het licht
Chochma. "
"327. Abraham, Isaak, Jacob en alle profeten proefden
de vruchten van de Boom der Kennis van Goed en Kwaad en bleven toch
leven.
Het is bekend dat de Boom - van Kennis van Goed en Kwaad -
de dood brengt: diegene die aan de vruchten komt, sterft van het gif
dat erin zit.
We zullen duidelijk maken dat de Boom der Kennis Nukva de
Z"A is, die altijd met de rest van de Sfirot (andere bomen in de
tuin) in verbinding moet staan. Daarom konden Abraham, Izaak, Jakob
en alle profeten pijnloos de vruchten eten van de Boom der Kennis.
Maar voor diegene die niet de Nukva aan Z"A verbinden, aan
een man, maar alleen voor henzelf genieten, veranderen zij in de engel
des doods. En zoals het gezegd is zal hij op de dag dat hij van de
Nukva zelf eet, de Schepper van Zijn Shechinah scheidden, en is hij
ter dood veroordeeld. "
Het is niet nodig om de mens ter dood te veroordelen. Het verdwijnen
van het licht - dat is de dood zelve. De Tora straft niet voor zonden.
Geestelijke dood is het contact verliezen met de Schepper. We moeten
nog zo'n niveau verkrijgen terwijl we in deze wereld leven.
Iemand die nog nooit een connectie met de Schepper heeft gehad, voelt
het verlies niet. Omdat we beneden de Machsom (de grens die geestelijke
en materiele werelden scheid) bestaan), nemen we het geestelijke niet
waar, en daarom worden we niet als dood beschouwd. Alleen iemand die
wist dat hij levend was en het licht van de Schepper gevoeld heeft,
maar later ophield Hem te ontvangen, kan dood genoemd worden. Als
men zich in deze staat bevind, dan kan alleen hij het zo bepalen,
en zijn eigen geestelijke dood uitspreken. In deze toestand heeft
hij spijt wat er gebeurd is, en lijdt een immense pijn, wat zelf een
kracht is die in staat is om hem zodoende terug tot leven kan brengen
op een nog groter geestelijk niveau.
Zonder de geestelijke dood te voelen, kan men geen leven voelen. Er
is geen enkele rechtvaardige die niet gezondigd heeft terwijl hij
goed deed. Zonde verhindert altijd het gebod. En als hij zich het
hele kwaad realiseert, en zijn eigen geestelijke dood ervaart, keert
hij zicht tot de Schepper en vraagt om leven.
4 Signalen van de Schepper, meer over de taal van de Kabbala
Met maar een paar teksten uit het Pentateuch als voorbeeld, demonstreerden
we hoe Kabbala de geheime betekenis van de Bijbel onthult. De betekenis
blijft geheim totdat de mens meedoet met Kabbala studies, in het proces
waarin hij alle geheime betekenissen onthult.
U heeft al een idee over de "taal der takken" gebruikt door
Kabbalisten. We weten dat de werelden boven en beneden parallel zijn
aan elkaar, en dat alles wat in de Hoge wereld bestaat in onze wereld
neerdaalt. Alle gebeurtenissen worden geboren in de Hoge wereld en
dalen later neer in onze wereld. Onder andere alle neerdalende krachten
en signalen horen precies bij een corresponderend voorwerp in deze
wereld. Er is geen enkel object in deze wereld, of geen enkel fenomeen
wat niet uit de Hoge wereld voortkomt.
Een paar essentiële termen:
- Licht - genot dat de schepping vult.
- Plaats - wens om te ontvangen in de schepping; dat is de "plaats"
voor al het genot-licht erin.
- Beweging - elke hernieuwing van eigenschappen wordt geestelijke beweging
genoemd, omdat het zichzelf van de vorige eigenschap of vorm afscheidt
en een nieuwe naam ontvangt. Dit lijkt op een deel van een materieel
object wat zich loskoppelt en weggaat van de vorige plek.
- Naam - is een uitleg van hoe het het licht dat naar een naam verwijst,
verkregen kan worden. Met andere woorden, een naam van het geestelijke
niveau verwijst naar methoden en manieren om een gegeven niveau te
behalen.
In de Tora (Pentateuch), brengt Moshe (Mozes) de wetenschap van het
verkrijgen van de Hoge wereld onder woorden. En toch is het vrijwel
onmogelijk voor ons voorbij te gaan aan de talrijke voorouderlijke,
historische en vele andere details die er beschreven staan. We zijn
niet in staat om iets diepers te zien dan deze verhalen, om de geheimen
te voelen waarvan Kabbalisten zeggen dat zij daarin verstopt zitten.
Er zijn miljoenen connecties tussen ieder deel van de Tora omdat elk
deel verbonden is met al het andere. Er zijn mensen die het aantal
letters, woorden, expressies, blokken en andere dingen geteld hebben.
Recentelijk met behulp van computer technologie, is er enorm werk
verricht in het onderzoeken van de innerlijke structuur van de Tora,
de soorten letters en hun delen. Uiteindelijk levert het niets op
voor diegenen, omdat ze niet begrijpen wat achter elk symbool staat,
elke punt en boog van een letter, of combinaties of bepaalde overdracht
van woorden.
De originele Tora is opgeschreven als een enkel woord zonder openingen.
Later werd dit enkele woord verdeeld in woorden. Die woorden werden
verdeeld in letters en letters werden verdeeld in elementen. Als gevolg
daarvan, analyseren wij een letter: een stip en een lijn die eruit
komt. De zwarte stip op een witte achtergrond verwijst naar de bron
van het licht, dat wil zeggen, het licht dat eruit voortkomt. Als
het licht van boven naar beneden neerdaalt, dat wil zeggen, van de
Schepper naar de schepping, dan wordt dat gesymboliseerd door een
verticale lijn. Een horizontale lijn symboliseert de Hoge Kracht in
relatie tot het hele bestaan.
De letters vormen alle informatie die naar beneden voortgebracht wordt
van de Schepper. Alle mogelijke combinaties van lijnen en punten hangen
alleen af van deze twee signalen die ons gezonden worden:
- Persoonlijk signaal dat de Schepper aan de mens zendt: een rechte
lijn;
- Algemeen signaal dat de Schepper aan de mens zendt: een horizontale
lijn;
- Meerdere toestanden er tussenin.
Op die manier creëren alle signalen een code, een correlatie tussen
de mens en de Schepper. Op elk moment kan het anders lijken, omdat
op elk moment de toestand van elke ziel ook anders lijkt.
Als iemand correcte instructies krijgt om de Tora de bevatten, dan
ziet hij zijn verleden, het heden en de toekomstige toestand terwijl
hij naar de symbolen staart. Maar om dat te zien, is het niet genoeg
om simpelweg de tekst te lezen. De sleutel tot het correct begrijpen
van de Tora, als een instructie voor het binnengaan van de geestelijke
wereld, is het Boek Zohar. "Zohar" betekent stralend. Het bevat
commentaren op de vijf delen van de Tora en legt uit wat verborgen
is in de tekst van Mozes.
Het Boek Zohar beschrijft alle eigenschappen en combinaties van licht
en vat (Kli). Kabbalistische boeken kunnen ons vertellen wat elk element
van een letter betekent. Elke letter representeert een bepaalde toestand.
Bijvoorbeeld, als mijn toestand op dit moment zo is dat ik moe ben,
dan voel ik iets, en heb wat gedachten die zich op een bepaalde manier
op het dierlijke niveau manifesteren; Ik ben gezond of ziek; Ik ben
in een verheven of minder verheven geestelijke toestand, etc. Als
ik alles onderzoek en beschrijf, zal ik in staat zijn om dit met een
bepaald symbool uit te drukken. Dat symbool wordt een letter genoemd.
4.1 Zwarte letters op een witte achtergrond
Licht in de werelden moet de limiet hebben van zijn propagatie. Echter,
om de acties van het licht te beschrijven, moet er een kracht zijn
die het aantrekt alsmede een kracht die het beperkt. Deze twee krachten
moeten gelijktijdig werken. Eveneens biedt alleen restrictie ons de
mogelijkheid om elk gegeven gevoel te ontvangen dat door onze zintuigen
binnenkomt. Dat is omdat de oppervlakte van een object (geluid, licht,
of elke golf) botst met ons orgaan van perceptie, zijn propagatie
beperkt en op die manier ons het laat voelen.
Witte achtergrond is simpel. Dat is licht, wat onveranderlijk is en
daardoor onwaarneembaar voor ons. Wat we ook in staat zijn te onderscheiden
kan alleen door het beperken van de propagatie van dit witte licht.
Andere soorten, ofwel niveaus van zijn restrictie, worden letters
genoemd. Daarom zien we vier grenzen tegen de witte achtergrond en
verkrijgen alleen vier restricties. Het maakt niet uit welke taal
- Hebreeuws, Russisch, Litouws, het maakt niet uit, elke letter zal
uit zwart licht bestaan (nog ongecorrigeerde delen) en witte ruimte
waar het op geschreven is. De letter is gebouwd op het contrast tussen
zwart en wit.
Op die manier drukt een letter de mate uit waarin de eigenschappen
van de Schepper verschillen van de eigenschappen van de schepping
in ons bewustzijn. Eigenschappen van de Schepper zijn helemaal wit
en onbevattelijk voor ons. Aan de andere kant graderen we en drukken
we de eigenschappen van de schepping in verhouding tot de Schepper
uit naar de wijze waarop wij onszelf zien in verhouding tot hem. Deze
verhouding is wat de letters vervat, de symbolen, en ook onze bevatting.
Het is dus de enige manier om onszelf waar te nemen, onze afhankelijkheid
en onze ongelijkheid met het omringende licht. We zijn niet in staat
de toestanden waar te nemen als er alleen zwart is (als we alleen
onszelf waarnemen) of als er alleen maar wit is (als we alleen de
Schepper zien). Als we het beter bekijken zullen we ons realiseren
dat al onze gevoelens en waarnemingen op contrast gebouwd zijn, het
ene tegenover het ander. Daarom kunnen we onze toestand, stijgingen
en dalingen beschrijven met behulp van het alfabet, dat in elke taal
bestaat.
In principe zouden we de hele Kabbala in een andere taal kunnen herschrijven.
Echter, bij het verkrijgen van de Wereld van Oneindigheid, vervagen
de letters, aangezien de zwarte eigenschap in hen, de eigenschap van
de schepping, gelijk wordt aan het licht, de eigenschap van de Schepper.
Als het verlangen een scherm verkregen heeft, reflecteert het alles
van zichzelf. In het hebreeuws wordt dat "Masach" genoemd.
De vraag komt in ons op: als de verlangens niet verdwijnen, hoe kunnen
we dan zeggen dat de letters verdwijnen? Letters verdwijnen omdat
een letter gebouwd is op het waarnemen van verschil tussen Schepper
en schepping. Wat betekent "vervagen, oplossen"? De letters
vertegenwoordigen informatie van de Schepper, die oneindig wordt,
compleet en daarom niet langer uit te drukken in een vorm van restrictie
- in een vorm van letters. Met andere woorden, het is geen vervaging
of verdwijning. In tegendeel, kennis wordt zo immens dat het onmogelijk
is het te beschrijven of uit te leggen met behulp van onze beperkte
taal, aangezien taal zelf gebouwd is op beperking.
Letters, symbolen en spraak dienen voor het overdragen van geestelijke
informatie, en bevatting. Elke letter van elk alfabet bevat de geestelijke
betekenis. Dat betekent dat omdat mensen hun gevoelens door boeken
uitdragen. Ieder gevoel, niet alleen menselijk maar ook dierlijk,
vertegenwoordigd een onbewuste waarneming van de Schepper. Niemand
begrijpt dit, maar in werkelijkheid wanneer een dichter bijvoorbeeld,
een vers samenstelt waarin hij zijn liefde uitdrukt voor een vrouw,
kinderen, de zon, licht, of zelfs in het beschrijven van zijn leed,
drukt hij zijn impressies uit van het licht dat op hem werkt, of hij
het nu wenst of niet.
4.2 De taal van kabbalistische muziek
Geestelijke waarnemingen kunnen ook overgedragen worden met behulp
van de taal van de muziek. Het voordeel van deze taal is dat zelfs
iemand die zich niet een andere Kabbalistische taal meester heeft
gemaakt, iemand die nog niet de geestelijke informatie ziet, emotioneel
geïnspireerd kan raken zelfs als het een klein beetje is, door de
gevoelens van de geestelijke wereld ervaren door een Kabbalist die
de muziek gemaakt heeft. Dat is te doen omdat de melodie die iemand
binnengaat hem doordringt zonder enige weerstand, omdat het niet getransformeerd
wordt door gedachte, perceptie of analyse. In plaats daarvan raakt
het het hart direct. Zonder het te realiseren, begint iemand vanuit
hem of haarzelf bepaalde acties waar te nemen door de muziek of wat
er in de muziek verborgen zit.
Wat is er zo boeiend en speciaal aan Kabbalistische muziek? Het is
wat een Kabbalist voelt in de geestelijke wereld. Hij voelt de Hoge
Wereld, de manifestatie van de Schepper. Deze manifestatie kan uitgedrukt
worden in de vorm van gedichten, gezangen, melodieën, etc. - in elke
mogelijke vormen van het opnemen van innerlijke sensaties van de mens.
Echter, uit alle talen, alle wijzen van het bezorgen van informatie
van persoon naar persoon, is de taal van de muziek de snelste, toegankelijkste
en directste manier, terwijl er geen uitleg nodig is. Het is gebouwd
op het feit dat we gezamenlijke gevoelens delen, algemene percepties,
dat is omdat we tot de menselijke soort behoren die deze planeet bewoont.
Deze muziek heeft ongeveer het zelfde effect op mensen met een geheel
andere mentaliteit, mensen die niet gewend zijn aan dit soort muziek.
Wanneer u naar de Kabbalistische muziek luistert, probeert u dan simpelweg
eens hen direct te voelen, u te openen voor hun waarneming, zodat
deze melodieën een directe invloed op u kunnen uitoefenen, u direct
kunnen doordringen. Later zult u zien en voelen dat het luisteren
naar deze melodieën, zelfs zo af en toe, u hetzelfde resultaat geeft
als vele uren van serieuze Kabbalistische studies. Deze melodieën
articuleren de verbinding tussen de mens en de Schepper. Deze verbinding
bestaat uit twee componenten: het verlangen (Kli, het geestelijke
vat, de ziel) en het vullen met het Licht (waarnemen van de Schepper).
Als iemand, een Kabbalist, wil laten zien hoe hij de Schepper bevat,
welke verlangen hij in werk stelt om Hem te naderen, horen we droevige
muziek. Aan de andere kant, als hij het heeft over vervulling van
zijn wensen, voelen we zulke muziek als licht, vrolijkheid en soms
als een zoet verlangen.
Hoewel Kabbalistische muziek verdrietig klinkt, het een melancholieke
tint heeft, moeten we ons ervan bewust zijn dat wij het alleen op
die manier horen. We moeten desondanks rekening houden met het feit
dat Kabbalisten die deze melodieën voelen, enthousiasme, ontzaglijkheid
en sublimiteit voelen. Dat wil zeggen dat het iets is wat u gewoon
omhoog tilt, en u in de lucht houdt. Kabbalistische melodieën dragen
precies dat gevoel uit, dus vat het niet op als leed, maar als bewondering,
beklimming, als een smaak van verbonden zijn met de Schepper.
5 Vraag & Antwoord
5.0.1 Is er een connectie tussen zeven dagen van schepping en de jaren
van geestelijke chronologie?
Ja, zo'n connectie bestaat. Voor de mensheid gaan deze zeven dagen
als zesduizend jaar voorbij. Zesduizend jaren zijn equivalent met
de zes dagen van de week waarin de mens zichzelf corrigeert, eerst
onbewust en vervolgens bewust door hun eigen werk. Uiteindelijk bereikt
de mensheid het zevende millennium of de zevende dag Zaterdag. Dit
is de toestand waarin het Hoge Oneindige Licht van plezier en overvloed
de mensheid vult in de gecorrigeerde eigenschappen.
5.0.2 Heeft het nummer zeven een bepaalde geheime betekenis?
Het systeem wat onze wereld bestuurt bestaat uit zeven delen. In onze
wereld hebben we veel opdelingen in zeven of zeventig: zeventig naties
van de wereld, zeven dagen van de week; de ziel van de mens bestaat
uit zeventig delen, een mensenleven wordt zeventig jaar geacht, enzovoorts.
Het hele pad van de mensheid bestaat uit zes dagen 6000 jaren van
correctie. gezamenlijke bewuste correctie van de mensheid is gestart
in 1995 (5755) Tijdens de tijd die over is tot 6000 jaar moeten wij,
de gehele mensheid, onszelf corrigeren, en later, in het zevende millennium
een verdiende beloning ontvangen.
5.0.3 Kunnen we deze processen beïnvloeden, de tijd ineendrukken, en ons
pad naar het doel van de schepping verkorten?
Het enige wat we kunnen doen is het zeven duizend jaar lange proces
accelereren wat van boven op ons geplaatst is. Diegenen die dit proces
individueel kunnen benaderen, gaan de Hoge wereld binnen en maken
de realiteit eerder perfect. Ook het pad van correctie zelf (indien
bewust door eigen inspanningen), wordt meer gevoeld als een reflectie
of romantische neiging dan een constante slag van het lot.
We bestuderen de structuur en de functionaliteit van het gehele bestaan
om in staat te zijn om helder te begrijpen hoe in te grijpen en dit
proces te veranderen. In het algemeen kan de mens niet een directe
invloed uitoefenen op zijn wortel/herkomst. Hij bestaat op het lagere
niveau als de afgeleide van de hoge. Echter, door onszelf te corrigeren
en gelijk te worden aan onze wortel zijn we in staat onze innerlijke
waarneming te veranderen van wat we ontvangen van boven. In plaats
van slagen van het lot, constante problemen en dagelijkse moeilijkheden
beginnen we een zaligheid, vrede, perfectie en volledige kennis te
ervaren. De Schepper heeft ons in deze wereld gezet zo dat we, met
behulp van Kabbala, meester kunnen worden van de Hoge wereld en kunnen
beginnen met het heersen over ons eigen bestemming.
Gelukkig werkt de tijd in ons voordeel. De tijd van innerlijk-geestelijke
en uiterlijk-fysieke redding van de gehele mensheid is naderend, volgens
het Voorwoord van de Zohar. Net zoals de mens niet kan bestaan in
onze wereld zonder enige kennis over die wereld, kan ook de ziel van
de mens niet bestaan in de Hoge wereld zonder sommige voorbereidende
kennis daarover. Dat is de reden dat de kennis van Kabbala een comfortabel
bestaan in onze wereld garandeert en een eindeloze en perfecte toestand
in de wereld die komen gaat.
5.0.4 Speelt taal een grote rol in de manier waarop Kabbalistische informatie
wordt overgedragen?
Deze vraag doelt op de mogelijkheid om geestelijke zaken en hun betekenis
door te geven met het gebruik van verschillende letters, of woorden
van verschillende talen. Nee, het maakt niets uit welke taal gebruikt
wordt om de geestelijke zaken door te geven, omdat we onze gevoelens
uiten. Luister bijvoorbeeld naar de loei van een koe en probeer te
begrijpen wat ze "zegt". Wat betekent haar taal? Ondertussen,
op het dierlijk niveau drukt het de gevoelens van de natuur uit, het
voelen van de Schepper. En inderdaad, onze huidige communicatie met
elkaar, onze woorden, expressies, uitdrukkingen, toejuichingen en
zuchten zijn verschillende manieren om onze gevoelens van de Schepper
uit te drukken.
Dat wat ik voel is het licht, mij gevoel van de Schepper, en als het
mij lijkt dat ik Hem door jou waarneem, door iemand anders of van
een of andere innerlijke ruimte erin, het maakt niet uit. Gewoonlijk
is dit een correct gevoel, omdat beide binnenkant en buitenkant de
Schepper zijn - alles is de Schepper. Alles is niets dan de manifestatie
van de algemene kracht; deze kracht is het enige dat bestaat naast
de vat-Kli-schepping, en we verwijzen er alleen naar. Iedereen
van ons drukt de Schepper's manier van invloed uit op ons, de manier
waarop we de Schepper voelen en waarnemen, en onze reactie op Zijn
invloed. Het is dus niet belangrijk welke taal we gebruiken.
Het boek Zohar is in het Aramees geschreven, een spreektaal van Mesopotamië.
Kabbalisten waren in staat om zichzelf vrij uit te drukken door die
taal te gebruiken. De Babylonische Talmud is ook in het Aramees geschreven,
echter het is al een beetje anders dan het Aramees van het Boek Zohar,
omdat er toen al een nieuw tijdperk was. Kabbalisten van die tijd
leefden in Babylon en Aramees was simpelweg hun spreektaal.
Later nadat de Grieken het oude Judea veroverden, werden veel Griekse
woorden in het Hebreeuws opgenomen. We gebruiken een aantal Griekse
termen, niet alleen woorden maar ook definities. In dit geval worden
belangrijke woorden geleend van de Griekse taal en dat neemt niets
van de volledigheid van de overgedragen informatie weg die de structuur
van de geestelijke werelden weergeeft.
5.0.5 Waarom is Hebreeuws de taal der Kabbala?
Alle Kabbala beschrijft de graden van het naderen van de Schepper,
van het waarnemen van Hem. Kabbalisten kozen een specifieke taal zodat
zij met elkaar konden communiceren. Ze dragen hun kennis uit in de
vorm van woorden en symbolen van onze wereld, net als wiskundigen
in onze wereld informatie uitdrukken met behulp van formules, en musici
met behulp van noten. Beide Kabbalisten, degene die schrijft en degene
die leeste, begrijpt wat er bedoelt wordt, wat die woorden veronderstellen
in de Kabbala. Het woord is een code, die wijst naar een specifiek
geestelijke object en de bepaalde toestand daarbij. Met het lezen
van een woord kan een ander Kabbalist die toestand namaken, net als
musici geluid kunnen namaken. Met andere woorden, een Kabbalist kan
denken wat zijn collega's bedoelen met het woord. Hij kan precies
voelen wat de auteur in gedachte had.
Taal is niets meer dan het opnemen van emotionele informatie waargenomen
als de invloed van licht en genot. We hebben geen taal nodig voor
onszelf in onszelf, omdat het gevoel is. Echter, als we onze gevoelens
aan anderen willen uitdragen, moeten we ons gevoel bekleden in iets
bevattelijks voor diegene waar we het aan proberen uit te dragen.
Taal is de bekleding van gevoelens. Het maakt niet uit welke taal
het is. Kabbalisten kozen simpelweg Hebreeuws en boden alle informatie
in die taal, met behulp van Aramees - iets van de gesproken taal van
Mesopotamië.
Het Boek Zohar maakt makkelijk gebruik van "buitenlandse" talen,
die gebruikt werden in het land Israël op het moment dat het boek
geschreven werd (Grieks e.d.). Wij volgen de Kabbalisten natuurlijk
en gebruiken ook die taal. Ik vroeg mijn Leraar Baruch Ashlag hetzelfde,
en hij vertelde me dat elke taal aangepast kan worden om de geestelijke
informatie uit te dragen, maar, omdat Kabbalisten alles al in het
Hebreeuws beschreven hadden, al het woordenboek van "wortel en
tak" gemaakt hadden, is die taal nu de basis van de Kabbala. Hebreeuws
wordt beschouwd als een heilige taal omdat het naar heiligheid brengt,
de eigenschappen van de Schepper.
Wat willen we eigenlijk uitdrukken? We drukken menselijke gevoelens
uit. We kunnen de taal van de muziek gebruiken, of elke andere taal.
Alles wat ons in staat stelt menselijke gevoelens en menselijke opvattingen,
dat wil zeggen, het proces van perceptie, kan gebruikt worden als
taal. We kunnen vertellen over het geestelijke in elke taal. Het unieke
van Hebreeuws is dat de code ons al gegeven is. Maar als er een Kabbalist
zou zijn die volledig de wortels van een andere taal beheerst, zou
hij tot hetzelfde in staat zijn met behulp van elke andere taal.
De krachten die achter de Hebreeuwse letters zijn zijn subtiel met
elkaar verbonden. De precieze vormen van de Hebreeuwse letters drukken
deze verbindingen uit. Echter, we zouden ook in staat zijn om hun
verbindingen met andere talen uit te drukken. De vorm van letters
in andere talen, stammen grofweg van dezelfde wortel als de wortel
van het Hebreeuws. Maar ze zijn veranderd sinds de verbinding tussen
letters in andere talen, en de geestelijke wortels zijn anders.
5.0.6 Hoe kunnen we de waarnemingen beschrijven van iemand die bestaat
in de Oneindige wereld?
Kabbalisten hebben geen manier voor het beschrijven van de ziel die
op het niveau van Oneindigheid bestaat, omdat we onze letters en manier
van uitdrukken alleen bevatten, accepteren, en voelen binnen grenzen,
en niet Oneindig.
Zonder grenzen, zijn er geen gevoelens. Onze waarneming is gebouwd
op contrast: zwart-wit, bitter-zoet, goed-kwaad, plezierig-afschuwelijk,
al onze gevoelens ontspringen bij de kruising van twee tegengestelde
krachten. Dit lijkt op onze meetinstrumenten op zo'n manier dat zij
allemaal gebaseerd zijn op weerstand. Ze hebben altijd een of andere
veer in hen die weerstand biedt en wat er gemeten wordt is de mate
van weerstand, die equivalent is aan de druk die erop uitgeoefend
wordt. Iedere soort van onze waarnemingen worden gebouwd op zulke
vergelijkingen, omdat dat onze natuur is. Maar wanneer de mens de
Oneindigheid begint te voelen, het onbegrensde ontvangen voor het
bestwil van de Schepper, verdwijnt, bij wijze van spreken, deze limiet.
Het wordt onmogelijk om die waarnemingen uit te drukken met symbolen
die bevattelijk zijn voor ons, omdat ze allemaal gebouwd zijn op contradictie,
op collisie, op ontspringing van een soort grens.
Alle letters worden samengesteld uit zwarte elementen op een witte
achtergrond, wat wil zeggen dat ze gebouwd zijn op contrast, op links-rechtse
indrukken, op limitaties en op uitwisseling. Iedere letter is een
precies portret van bepaalde punten, die opeenhopen in bepaalde richtingen.
Zonder dat, weten we simpelweg niet wat te voelen en hoe te voelen.
Om die reden zijn we helemaal niet in staat om het bestaan voorbij
de wereld van Oneindigheid en daarboven te beschrijven. Dat wil zeggen
dat we niet over de Schepper Zelf kunnen praten; echt, we kunnen dat
niet vanaf nu.
5.0.7 Om één of andere reden wordt ik droevig als ik naar Kabbalistische
muziek luister. Maar muziek bestaat toch om je gemoedstoestand te
verbeteren?
Als u op de niveaus zou bestaan die de muziek vertelt, zou u oplossen
in de oceaan van beloning, genot en het licht als een kind doet in
de handen van zijn moeder. Maar omdat het licht van de muziek van
ver komt naar u, draagt het al de informatie over van de treden die
u van de graad scheiden waarvan de muziek ontspringt. In de geluiden
hoort u leed, verlangens van de Kelim-vaten-zielen voor het licht.
Maar als u hoger en hoger stijgt, voelt u in plaats van melancholie
steeds meer tederheid en zaligheid van het samensmelten met de Geliefde.
Muziek is leed voor de afstandelijken en genot voor de intiemen. Als
u hongerig bent maar een buffet ziet, is uw honger plezier en genot.
Maar als u hongerig bent en de tafel is leeg, brengt de honger u leed.
Openbaar de Schepper - de Bron van perfectie, eeuwigheid, genot en
u zult niet uw verlangen als leed voelen; het zal de manier zijn om
het leven te voelen!
|
