|
راز و ریشۀ زیبائی
چرا می
خواهیم زیبا باشیم و چگونه می توان زیبائی جاودانی را بدست آورد؟
ما برای
زیبا بودن روزها و ساعت ها انرژی فراوان و پول زیاد صرف می کنیم و هدف ما
این است که از همه زیبا تر باشیم.
اکنون برای
بررسی ریشۀ عمیق زیبائی و یافتن جواب این پرسشها به حکمت کهن و اصیل عالم
که همان حکمت کبالا است رجوع می کنیم:
هر یک ازما
از ماده ای بنا شده ایم که "خواست لذت" بردن نام دارد. این ماده مانند گِل
و خاک زمین است که نه خوب است و نه بد، نه زشت است و نه زیبا ولی مجسمه ساز
می تواند این تکۀ گِل را بصورت زشت یا زیبا در آورد. کاملأ به همین صورت
خواسته های ما زیبائی یا زشتی ما را معین می کنند.
صورت و شکل
خواستن چیست؟
جواب:
کبالیست ها شرح می دهند که صورت زیبا همنوع دوستی، نیکی و بخشش بی قید و
شرط است. این طبیعت خوب وزیبا انسان را بصورت شخصی که همنوعش را دوست دارد
و خواستۀ او، اهداء و بخشش است نشان می دهد. صورت ناپسند و نازیبا،
خودپرستی و خودخواهی انسان است که تمام خواسته هایش جنبۀ شخصی دارد و تمام
مزایا و خوبی های دنیا را فقط برای شخص خودش می خواهد.
دوست داشتن
خود، صفت بدی است؟
جواب:
هنگامیکه خواست انسان باعث سوء استفاده از دیگران و پایمال کردن حق و حقوق
آنها می گردد مسلمأ بد بوده و ضد قانون طبیعت است.
گرایش عمیق انسان به بسوی زیبائی
ما به بسوی
زیبا بودن و اشخاص زیبا و خانه های مجلل و اتوموبیل ها و آثاز هنری زیبا
کشیده می شویم. ریشۀ این گرایش و کشش بطرف زیبائی چیست؟
جواب:
این کشش از گرایش درونی ما به زیبائی مطلق سرچشمه گرفته است.
و این
زیبائی مطلق چیست؟
جواب:
زیبائی مطلق همان صفت قدرت الهی است که طبع آن بخشش و محبت واقعی و کامل
است. کبالا توضیح می دهد که در وجود هر یک از ما خواستۀ درونی وجود دارد که
آرزومند و مشتاق به همانندی با قدرت الهی است.
آیا هر فرد
مشتاق به همانندی با قدرت الهی است؟
جواب:
بدون شک. اشتیاق و خواست ما یگانگی و همانندی با اوست، زیرا او ریشۀ ما،
صورت جاودانی و زیبائی کامل است.
آیا می
توان این زیبائی کامل و جاودانی را در نظر خودمان تصور کنیم؟
جواب:
در واقع این قدرت والا فعلأ از ما پوشیده است، بنابراین ما سعی می کنیم با
تقلید و استفاده از امکانات خارجی، این زیبائی کامل را بدست آوریم. لیکن
واضح است که زیبائی واقعی را در آرایش صورت و مو و طرز لباس پوشیدن و انواع
آداب بیرونی نمی توان یافت. زیبائی واقعی که می تواند انسان را به فردی
واقعأ سعادتمند تبدیل کند، بستگی به طرز رابطۀ درونی و باطنی او با دیگران
و با دنیائی که او را احاطه کرده و با خودش دارد. باطن زیبا همان صفت و روش
نیکوی بخشش و همنوع دوستی است.
بدست آوردن باطن زیبا ملزوم به خرج نیست
آیا واقعأ
بدست آوردن آن میسر است؟
جواب:
تمام افراد بشر قادر هستند که طبع خودپرستی و خود دوستی را به صفت همنوع
دوستی تبدیل کنند و به زیبائی باطنی کامل نائل شوند. زیبائی واقعی که
زودگذر و نابود شدنی نیست بلکه همیشه پایدار و جاودان است. آراستن ظاهر
بوسیلۀ لوازم آرایش و انواع مختلف وسائل زینتی به انسان فقط احساس "زیبائی
موقتی" می دهند و پس از آن بلافاصله او باید به جستجوی وسائل تازه تر و پر
اثرتر برای زیبا بودن باشد. با بدست آوردن زیبائی باطنی دیگر لزومی به
تزئین خارجی نخواهد بود.
آیا با
آموزش علم کبالا می توانیم زیباتر باشیم؟
جواب:
انسانی که علم کبالا را می آموزد، صورت ظاهر خود را تغییر نمی دهد ولی او
درون و باطن خو را سرشار از نیکی و وزیبائی کرده و در نتیجه اثر کلی زیبائی
باطنی او به روی ظاهرش نمایان می گردد و او انسان زیبائی بنظر می رسد.
چگونه می
توان دارای زیبائی درونی شد؟
جواب:
اندرز کبالا: "آدم" باش تا زیبا باشی!! کلمه "آدم" از همانندی با صفت قدرت
الهی منشاء گرفته و از این طریق انسان می تواند دارای زیبائی جاودانی گشته
و به چشمه جوانی بی پایان بپیوندد. با آموزش علم کبالا می توانیم دارای این
صفت الهی شویم.
صورت زیبای
ظاهر هیچ نیست
گر توانی سیرت زیبا بیار
|