Po to, abyśmy mogli osiągnąć cel dzieła stworzenia, na ścieżce człowieka istnieją dwa, następujące po sobie etapy. Pierwszy powoduje cierpienia i poddaje ciężkim próbom, dopóki człowiek nie uwolni się od egoizmu. Lecz gdy przejdziemy już ten pierwszy etap i uwolnimy się od wszystkich osobistych pragnień, gdy będziemy w stanie skierować wszystkie myśli ku Stwórcy, wtedy będziemy mogli zacząć nowe życie, pełne duchowej radości i wiecznego spokoju tak, jak to pierwotnie zostało zamierzone poprzez Wolę Stwórcy, na początku stworzenia.

Nie powinniśmy podążać ścieżką całkowitego samo-wyrzeczenia w takim stopniu, iż będziemy zadowoleni okruchem chleba, kroplą wody i wypoczynkiem na nagiej ziemi, jak gdybyśmy przyzwyczajali nasze ciała do wyrzeczenia się egoizmu. Zamiast siłą tłumić nasze fizyczne pragnienia, została nam dana kabała, Światło kabały, które może pomóc każdemu z nas uwolnić się od egoizmu, korzenia wszystkich naszych niepowodzeń.

Światło kabały posiada pewną siłę, która pozwala nam wykraczać poza pragnienia ludzkiego ciała. Lecz duchowa siła zawarta w kabale, może wpływać na nas tylko, jeśli wierzymy, że nam pomoże i że jest to konieczne raczej, aby przetrwać, aniżeli zginąć doświadczając niemiłosiernych cierpień. Pomoże nam ona tylko, jeśli wierzymy, że studia kabały doprowadzą nas do naszego celu i pomogą nam osiągnąć oczekiwaną nagrodę: uwolnienie od samolubnych pragnień.

Ci z nas, którzy stawiają to sobie, jako życiowy cel, stale poszukują dróg wyzwolenia. Podczas studiów kabały, poszukujemy wskazówek do tego, jak uciec z naszego więzienia, jakim jest egoizm. Możemy określać głębokość naszej wiary w Kabałę poprzez bodziec do studiów i poszukiwań.

Jeśli nasze myśli stale zajęte są poszukiwaniami wyzwolenia z egoizmu, można powiedzieć, iż mamy pełną wiarę. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy szczerze czujemy, że niepowodzenie w poszukiwaniu ucieczki z naszego stanu jest gorsze niż umieranie, ponieważ cierpienie powodowane naszym osobistym interesem jest naprawdę bezgraniczne.

Światło kabały pomoże nam tylko wtedy, gdy szczerze i z determinacją poszukujemy pomocy. Tylko wtedy będzie nam dana duchowa siła, która pozwoli nam wyrwać się z naszego własnego ego. I tylko wtedy będziemy naprawdę wolni.

Z drugiej strony tym, którzy nie czują tak naglącej potrzeby, albo nie czują w ogóle potrzeby, Światło kabały zmieni się w ciemność. W rezultacie, im więcej studiują, tym głębiej toną w swoim egoizmie, ponieważ nie wykorzystują kabały do jej jedynego prawdziwego celu.

Gdy zaczynamy studiować kabałę i otwieramy jedną z ksiąg Raszbi, Ari, Rabiego Jehudy Aszlaga czy Rabriego Barucha Aszlaga, naszym celem powinno być otrzymanie nagrody od Stwórcy - mocy wiary - umożliwiającej nam sukces w poszukiwaniu drogi do zmiany samych siebie. Powinniśmy zdobyć wiarę w to, iż nawet w naszej egoistycznej sytuacji, wciąż możemy otrzymać taki dar z Góry, ponieważ posiadać wiarę, znaczy posiadać pomost do przeciwnego stanu istnienia.

I nawet, jeśli nie przeszliśmy jeszcze wszystkich cierpień, które zmusiłyby nas, żeby porzucić wszystkie nasze osobiste korzyści w życiu, mimo wszystko kabała pomoże nam; w przeciwieństwie do cierpienia, otrzymamy inny sposób by sterować swoją drogą.