08.07.2010

Ние имаме многу конгреси, големи случувања и часови секој ден. Вие зборувавте со презир за луѓето кои секогаш игнорираат ваквите моменти. Која е вашата препорака? Што може човек да направи?

Загриженоста во човечкото срце треба да ме возвиши. Ние едноставно треба да сме сигурни дека сите пријатели се загрижени за недостатокот на такви моменти и можности.

Треба да бидеме сигурни дека сите пријатели ќе имаат чувство на: "Нема никој освен Него".Дека минуваме низ процес, дека Создателот работи со нас, многу внимателно,потресени. Ние имаме неколку пријатели кои минуваат низ тешки удари, преку различни нешта: очај, работа, нивниот домашен бизнис, преку разни други проблеми.

Треба да размислуваме за секого, за да може секој да разбере дека "Нема никој освен Него".Сите овие работи доаѓаат до нив, само затоа што им недостасува големината на Создателот, големината на целта. Тие можат да го достигнат тоа само преку врската во групата, тоа што им недостасува. Зборувам токму за нив, јас го гледам секој еден од нив. Ова е врска со сите други. Невозможно е да испраќам постојано SMS и да го разбудувам секого механички.Само внатрешно, мисловно.

Од дневната лекција - 08.07.2010