Jeżeli nie ja sobie, to kto mi pomoże.

Baal Szem Tow powiedział: "Przed wykonaniem przykazania człowiek nie ma myśleć o indywidualnym zarządzaniu, wręcz odwrotnie, ma powiedzieć: "Jeżeli nie ja sobie, to kto mi pomoże". Jednak po wykonaniu przykazania ma przeanalizować i uwierzyć, że wykonał przykazanie nie za pomocą własnej siły, lecz Stwórcy, który z góry przewidział wszystko za niego, dlatego człowiek miał jedynie wykonać tą czynność".

Tak samo jak odpowiadają słowa naszego świata, identycznie odpowiada duchowe i ziemskie, dlatego człowiek przed wyjściem na bazar, aby zarobić na swój chleb powszedni, ma on usunąć myśl o indywidualnym zarządzaniu i powiedzieć sobie: "Jeżeli sam nie pomogę sobie, to nikt mi nie pomoże" i ma robić wszystko, co jest niezbędne, jak wszyscy ludzie, aby zarobić na swój chleb, jak oni. Jednak wieczorem, gdy wrócił do domu i ma zarobek, w żadnym przypadku nie może myśleć, że zarobił to własnym wysiłkiem, i nawet gdyby cały dzień leżał, również by się okazało, że ma cały ten zarobek. Ponieważ Stwórca z góry o nim pomyślał i dlatego tak miało być. Nie zważając na to, że umysł nasz odbiera to jako sprzeczność i w żaden sposób jednocześnie nie układa się to w sercu, człowiek ma wierzyć, że właśnie tak to uzasadnił Stwórca w Torze poprzez tych, którzy nam ją przekazują.

Stanowi to istotę połączenia HAWAJ"A - ELOKIM, gdzie HAWAJ"A znaczy zarządzanie indywidualne - t.j., wszystko wykonuje Stwórca i pomoc niższego jest tu zupełnie niepotrzebna. ELOKIM znaczy przyrodę, gdy człowiek zachowując się zgodnie z prawami przyrody, które Stwórca wtopił w nasz świat, postępuje zgodnie z nimi jak i inni ludzie, lecz jednocześnie z tym, wierzy w zarządzanie HAWA"JA, w indywidualne zarządzanie, t.j. łączy je, przez to sprawia ogromną radość Stwórcy i powoduje światło we wszystkich światach.

To odpowiada 3 szczegółom:

- Przykazanie jest to miejsce świętości (duchowości)

- Wykroczenie jest to miejsce nieczystych sił (sitra achra)

- Wybór (wolność). Nie Przykazanie i nie Wykroczenie, lecz jest to miejsce, o które walczą czyste i nieczyste siły. Jeżeli człowiek z wolnego wyboru wykonuje czynność i nie łączy jej z władzą czystych sił, to całe to miejsce opuszcza się pod władzę nieczystych sił. A gdy człowiek z wysiłkiem wykonuje wolną czynność, połączenie w miarę własnych sił, przez to skierowuje wybór do miejsca świętości.

Jest powiedziane: "Dane jest lekarzowi prawo leczyć", mimo że uzdrawianie jest oczywiście w rękach Stwórcy i żadne wysiłki człowieka nie zruszą choroby z miejsca, zostało powiedziane: "Niech lekarz uzdrowi", informując o miejscu wyboru, miejscu, gdzie istnieje zetknięcie Przykazania i Wykroczenia (czysta i nieczysta siła). Jeżeli jest tak, to sami mamy przenieść miejsce wyboru pod władzę czystych sił. A w jaki sposób można opanować to miejsce? Właśnie gdy człowiek idzie do doświadczonego lekarza, który daje mu sprawdzony lek i po tym, gdy zaszczycił go lekarz tym lekiem, jest zdrowy, ma wierzyć, że i bez lekarza Stwórca by go uzdrowił. Ponieważ było to już określone z góry. Więc zamiast chwalenia lekarza, chwali Stwórcę. Przez to opanowuje miejsce wyboru przenosząc je pod władzę świętości. Też jest podobnie w innych przypadkach wyboru. Przez to człowiek się rozwija i poszerza granice świętości, póki świętość nie opanowuje wszystkiego, co do niej należy w całej mierze i nagle człowiek widzi siebie, swój poziom duchowy, który jest już w całkowitej świętości. Granice świętości poszerzyły się tak, że osiągnęły swój prawdziwy wymiar.

Powyższa wiedza umożliwia uniknięcie wspólnego dla wszystkich błędu, który staje się przeszkodą dla niewtajemniczonych i zamiast pracy pragną oni bardziej wierzyć i jeszcze bardziej niwelować wątpliwości własnej wiary, odkrywać wszelkie znaki i cuda poza granicami naszego świata, lecz od tego tylko cierpią. Ponieważ od początku grzechu Adama, Stwórca stworzył naprawę tego wykroczenia w postaci połączenia HAWAJ"A - ELOKIM tak, jak to zostało wytłumaczone powyżej. Właśnie na tym polega sens: "W pocie czoła zdobędziesz swój chleb". Natura człowieka jest taka, że jeżeli coś zostało zdobyte ciężką pracą, trudno jest mu ustąpić skutku własnej pracy dla Stwórcy. Z tego wynika, że człowiek ma miejsce pracy: za pomocą wysiłku całkowitej wiary w indywidualne zarządzanie zdecydować, że nawet bez żadnego własnego wysiłku również otrzymał by wszystko, co osiągnął. Przez to naprawia on wykroczenie.

Jehuda Lejb