Kabbalah.info - Kabbalah Education and Research Institute

Szamati 219: O poświęceniu

Usłyszane

Służba musi odbywać się w bojaźni i miłości. O właściwości miłości nie trzeba mówić, że potrzebne jest do tego poświęcenie, ponieważ jest to rzecz naturalna. Gdy miłość jest silna, rzeczywiście ogarnia całą duszę, jak powiedziano: "Mocna jak śmierć miłość"1. Jednak główne poświęcenie [wymagane jest] we właściwości bojaźni. Innymi słowy, on jeszcze nie czuje smaku miłości w służbie, a jego służba odbywa się z przymusu.

I istnieje zasada, że ciało nie czuje tego, co dzieje się z przymusu, ponieważ jest ono przeznaczone do naprawy. A naprawa polega na tym, że służba powinna odbywać się również we właściwości miłości. I to jest ostatecznym celem zjednoczenia. Jak powiedziano: "W tym miejscu, gdzie jest trud, tam jest obecna Sitra Achra".

I główna służba, która musi odbywać się w poświęceniu, dokonuje się we właściwości bojaźni. Przecież wtedy całe ciało nie zgadza się na jego pracę, to znaczy nie odczuwa żadnego smaku w tej służbie, i na każde działanie, które on wykonuje, ciało dokonuje kalkulacji, że ta służba nie jest doskonała. W takim przypadku co powinno być, żeby ono pracowało? I wtedy z powodu tego, że w tej służbie nie ma ani realności, ani smaku, przezwyciężenie odbywa się tylko w poświęceniu. Innymi słowy, wraz z tą służbą on odczuwa gorzki smak, przecież w każdym działaniu, które wykonuje, odczuwa straszne cierpienia, przecież ciało przywykło nie pracować po prostu tak - z tych wysiłków powinno wynikać dobro: albo dla siebie, albo dla innych.

A w czasie katnut on nie czuje dobra dla siebie, to znaczy nie czuje teraz żadnej przyjemności z tej służby. A także nie wierzy, że będzie dobro dla innych, ponieważ dla niego samego to nie jest ważne. W takim razie jaką przyjemność będą z tego mieli inni? I wtedy [on doznaje] ciężkich cierpień. I w tej mierze, w jakiej pracuje, w tej samej mierze mnożą się cierpienia. Dopóki cierpienia i wysiłki nie zbiorą się w określoną miarę i dopóki Stwórca nie zlituje się nad nim i nie da mu smaku w służbie Stwórcy, jak powiedziano: "Aż wyleje się na nas duch z wysoka"2.

1 Pieśń nad Pieśniami, 8:6.

2 Izajasz, 32:15.

 

Kabbalah Library

Share On