Usłyszałem wieczorem w sobotę Bereszit (październik 1942 r.)

Powiedziano: „Od każdego o życzliwym sercu weźcie ofiarę dla Mnie”.(Szmot. Truma), a „sam przedmiot ofiary wynika ze świętości”. To pokazuje, że człowiek z pomocą świętości, naprawiając siebie, dochodzi do „ofiary”, do użycia swojego egoizmu z intencją „ze względu na Stwórcę” (do właściwości Świętej Szchiny, która jest nazywana „ofiarowaniem Mi”. A jeśli osiągnie to, że może poświęcić temu całe swoje serce - poświęcając je całkowicie – to ma zaszczyt uczyni

„ofiarę” – w pełni połączyć się ze Stwórcą (ze Świętą Szchiną).

Powiedziano również: „W dzień ślubu, w dzień wesela jego”. Hatuna (ślub) - od słowa nahut (pokorny). Jeżeli człowiek przyjmuje pracę Stwórcy w pokorny sposób, a jednocześnie wykonuje tę pracę z radością, ponieważ jest ona bardzo ważna w jego oczach, wtedy nazywa się on hatan (pan młody) dla Szchiny. Gdzie słowo hatan pochodzi od słowa - uniżony, to znaczy gotowy do pracy w każdych uległych okolicznościach, ponieważ ważna jest praca, a nie to, jak ona wygląda w jego nienaprawionych jeszcze oczach.