Usłyszałem w 1940 r., w Jerozolimie

Poziom nieożywiony: nie ma wolności i władzy nad sobą, ale znajduje się pod władzą gospodarza i zobowiązany jest całkowicie spełniać życzenia gospodarza. A ponieważ Stwórca stworzył wszystkie stworzenia na chwałę Swoją, jak powiedziano: „Każdy nazwany imieniem Moim, stworzony jest na Moją chwałę”, to znaczy, że stworzył stworzenie dla Siebie, i to natura Stwórcy jako gospodarza jest odciśnięta w stworzeniach. Dlatego żadne stworzenie nie jest w stanie pracować na rzecz bliźniego, ale wszystko robi tylko dla siebie.

Poziom roślinny: w nim przejawia się już początek samodzielnego pragnienia - w tym, że może zrobić coś przeciwko życzeniu gospodarza, czyli może zrobić coś nie dla siebie, a oddawać, a to przeczy pragnieniu gospodarza, który dał swoim stworzeniom pragnienie otrzymywać dla siebie.

Ale u ziemskich roślin widzimy jednak, iż chociaż wykonują pewne ruchy rozprzestrzeniając się na szerokość i wysokość, wszystkie mają wspólną cechę - żadna z nich nie może być sprzeczna z naturą pozostałych roślin, ale zobowiązana jest przestrzegać praw wszystkich roślin i nie ma sił dokonać czegokolwiek przeciwko pozostałym. Oznacza to, że nie ma niezależnego życia, ale jej życie jest częścią życia wszystkich roślin. Wszystkie rośliny mają jeden sposób życia i wszystkie są jakby jedną rośliną, której są częściami.

Tak samo jest w duchowości - ten, kto ma już niewielką siłę pokonać swoje pragnienie otrzymywania przyjemności – tym niemniej znajduje się w niewolnictwie otaczającego go społeczeństwa i nie jest w stanie mu się sprzeciwić, to mimo to może sprzeciwić się swojemu pragnieniu przyjemności, czyli działa już z pragnieniem obdarzać.

Poziom zwierzęcy: każde zwierzę ma już swoje poczucie szczególności i nie jest niewolnikiem otaczającego społeczeństwa, każde posiada swoje własne odczucia, każde ma swoje własne właściwości. I oczywiście może w pewien sposób działać wbrew życzeniu gospodarza, czyli pracować dla obdarzania, jak również nie podlega środowisku, ponieważ ma własne  życie osobiste niezależne od życia innych.

Ale zwierzę nie jest w stanie czuć nic więcej niż siebie, to znaczy nie jest w stanie czuć postronnych, a zatem nie może opiekować się innymi.

Człowiek: Posiada następujące zalety:

1.    Działa wbrew woli gospodarza;

2.    Nie zależy od przedstawicieli własnego gatunku, od społeczeństwa, tak jak rośliny.

3.    Odczuwa innych, dlatego może o nich dbać i napełniać ich.

Ponieważ może cierpieć cierpieniem społeczeństwa, tak też może cieszyć się radością społeczeństwa. Może doświadczać odczuć z przeszłości i z przyszłości, podczas gdy poziom zwierzęcy odczuwa tylko teraźniejszość i tylko siebie.