Usłyszałem 8 Siwan, 15 czerwca 1949 r. w Jerozolimie

Każdy, kto cieszy się sobotą, otrzymuje w swoje posiadanie bezgraniczne dziedzictwo, jak powiedziano: „Będziesz radował się Stwórcą, a Ja wzniosę cię na wyżyny ziemi i karmić cię będę dziedzictwem Jakuba, ojca twojego” (Izajasza). Nie tak jak Abraham, o którym napisano: „Wstań, przejdź wzdłuż całej tej ziemi”. I nie jak Izaak, o którym napisano: „Bowiem tobie i twojemu potomstwu oddam wszystkie te ziemie”. A jak Jakub, o którym napisano: „I rozprzestrzenisz się na zachód i na wschód, na północ i na południe”.

I nie zrozumiałe jest to, co powiedziano, jeśli rozumieć to dosłownie. Czyż nie każdy człowiek z Izraela otrzyma cały świat, czyli nieograniczone dziedzictwo?

Zaczniemy od wypowiedzi mędrców: „W przyszłości Stwórca wyprowadzi słońce z jego siedziby i przygaśnie jego blask. I dokona ono sądu nad grzesznikami, a sprawiedliwi dzięki niemu zostaną uzdrowieni zgodnie z powiedzianym: «I oto przyjdzie ten dzień, płonący jak piec, i wszyscy pyszni i niegodziwi staną się jak słoma, i spali ich ten dzień nadchodzący, jak powiedział Stwórca Wszechmogący, że nie pozostawi im ani korzenia, ani gałęzi» (Prorok Malachiasz) - ani korzenia w tym świecie, ani gałęzi w świecie przyszłym”.

Sprawiedliwi uzdrawiają się Nim, jak powiedziano: „I będzie świecić wam, lękający się imienia Mojego, słońce zbawienia i uzdrowienie jest w skrzydłach jego”, ponadto jeszcze zostają „uszlachetniani” przez niego (Awoda Zara 3b).

Trzeba zrozumieć tę zagadkę postawioną przez mędrców: co to jest słońce i jego miejsce zamieszkania, i skąd wynika to przeciwieństwo. Co to takiego „korzeń w tym świecie i gałąź w świecie przyszłym”? I dlaczego powiedziano: „ponadto jeszcze zostają uszlachetniani przez niego”? Dlaczego nie powiedziano po prostu: „uzdrawiają się i uszlachetniają dzięki niemu”? Po co powiedziano: „ponadto”?

I wyjaśnia się to ze słów mędrców: „Izrael prowadzi odliczanie zgodnie z księżycem, a inne narody - według słońca”. Rzecz w tym, że światło słońca symbolizuje najczystszą wiedzę, jak mówi się: „jasne jak dzień”, czyli jak światło słońca. A narody świata nie otrzymały Tory i przykazań, jak napisano, że wrócił Stwórca pominąwszy narody świata, ponieważ nie zechcieli rozkoszować się światłem Tory, oznaczającym światło księżyca, odbijającego Światło Stwórcy - światło słońca, czyli wszechogarniające światło. A jednocześnie mają pragnienie i dążenie do badania Stwórcy i poznania Jego samego.

Podczas gdy Izrael prowadzi odliczanie według księżyca, oznaczającego Torę i przykazania, w które obłócza się Światło Stwórcy. Dlatego Tora - to miejsce zamieszkania Stwórcy. W Księdze Zohar powiedziano: „Tora i Stwórca - to jedna całość”. Czyli Światło Stwórcy obłócza się w Torę i przykazania, i On i Jego miejsce zamieszkania stanowią jedną całość. Dlatego naród Izraela prowadzi odliczanie według księżyca, uzupełniając siebie Torą i przykazaniami, i dzięki temu stają się godni także Stwórcy. Podczas gdy inne narody nie przestrzegają Tory i przykazań, czyli nie chronią miejsca zamieszkania Stwórcy, i dlatego nie mają nawet światła słońca.

I to jest znaczenie słów: „W przyszłości Stwórca wyprowadzi słońce z jego miejsca/ siedziby”. Powiedziano, że istnieje duża potrzeba ujawnienia Stwórcy wśród ludzi, ponieważ Stwórca pragnie i dąży do tego. W tym kryje się istota sześciu dni stworzenia, czyli pracy w Torze i przykazaniach, przecież „Wszystko, co stworzył Stwórca – stworzył dla Swojego wielbiciela”. Nawet codzienna praca - to także praca Stwórcy, jak napisano: „Nie dla pustki stworzył On ziemię, a żeby ją zaludnić”, i dlatego nazywa się ona miejscem zamieszkania.

A Sobota - to światło słońca, dzień odpoczynku dla życia wiecznego. Jak powiedziano, że Stwórca przygotował świat w dwóch stopniach:

1. Kiedy Jego Boska obecność (Szchina) objawi się dzięki Torze i przykazaniom w ciągu sześciu dni pracy.

2. Kiedy objawi się Jego obecność w tym świecie bez Tory i przykazań.

I to jest tajemnica „beito-achiszena” (w swoim czasie - i wyprzedzając czas). Jeśli staną się godni – „wyprzedzą czas”, czyli dojdą do tego objawienia drogą Tory i przykazań. A jeśli nie staną się godni - przyjdą „w swoim czasie”, dlatego że rozwój stworzenia pod jarzmem bezgranicznego cierpienia osiągnie swój koniec i doprowadzi ludzkość do wybawienia. Dopóki nie zapanuje Stwórca i Jego Boska obecność w ludziach. I to nazywa się „w swoim czasie”, czyli w rezultacie naturalnego przebiegu rozwoju.