Usłyszane 15 września 1947 r.

Granat, jak rzekł on [Baal HaSulam], jest symbolem tego, co przekazali nasi mędrcy: „Nawet te pustki w tobie [w Izraelu] pełne są przykazań niczym granat”. Wyjaśnił on, że słowo „granat” (rimon) wywodzi się od „wzniosłości” (romemut), co oznacza stan „ponad wiedzą”. Oznacza to, że „pustki w tobie pełne są przykazań”. Miara owego napełnienia zależy od tego, jak dalece człowiek potrafi kroczyć drogą ponad wiedzą – i to właśnie nazywa się wzniosłością.

Pustka może bowiem zaistnieć tylko tam, gdzie brak jest obecności (co określa się słowami: „zawiesił Ziemię na niczym”). Zatem, jaka jest miara napełnienia pustego miejsca? Odpowiedź brzmi: zależy ona od tego, jak wysoko człowiek wznosi się ponad wiedzę.

Innymi słowy, pustkę należy wypełniać wzniosłością, czyli właściwością „ponad wiedzą”. Niechaj człowiek prosi Stwórcę, aby Ten udzielił mu tej siły. Należy przez to rozumieć, że pustka nie została stworzona – to znaczy nie pojawia się u człowieka po to, by jedynie czuł się on pusty – lecz wyłącznie w tym celu, aby wypełnił ją wzniosłością Stwórcy, czyli przyjmował wszystko ponad wiedzą. Jest to zgodne ze słowami: „Stwórca uczynił tak, aby się Go lękano”.

Oznacza to, że nachodzące człowieka myśli o pustce są mu dane po to, by poczuł potrzebę przyjęcia wiary ponad wiedzą. Do tego jednak niezbędna jest pomoc Stwórcy. Człowiek ma wówczas obowiązek prosić Stwórcę, by Ten obdarzył go taką siłą, która pozwoli mu wierzyć ponad wiedzą. W konsekwencji to właśnie wtedy człowiek najbardziej potrzebuje Stwórcy i Jego wsparcia, gdyż zewnętrzny rozum podpowiada mu coś zgoła przeciwnego. W takim stanie człowiek nie ma innej rady, jak tylko prosić Stwórcę o pomoc.

O tym właśnie powiedziano: „Złe skłonnościczłowieka biorą nad nim górę każdego dnia… I gdyby Stwórca mu nie pomógł, nie podołałby im”. Wynika z tego, że dopiero wtedy nastaje stan, w którym człowiek pojmuje, iż nikt mu nie pomoże prócz Stwórcy. Dlatego też „Wszechmocny uczynił tak”, aby „się Go lękano”. Albowiem właściwość bojaźni (drżenia) jest tożsama z właściwością wiary – gdyż tylko wtedy człowiek potrzebuje od Stwórcy wybawienia.