Usłyszałem 23 marca 1947 r. w Tel Awiwie

„Czystego i sprawiedliwego nie zabijaj”. „Sprawiedliwy” – oznacza tego, kto usprawiedliwia Stwórcę, to znaczy wszystko, co odczuwa, zarówno dobro, jak i zło – wszystko przyjmuje powyżej wiedzy. I to jest właściwość prawej (linii).

„Czysty” – oznacza czystość przedmiotu, stan, jak on widzi (go). Bo „sędzia nie ma nic więcej, niż widzą jego oczy”. A jeśli on nie rozumie przedmiotu albo nie może go pojąć, to nie należy ukrywać obrazów, (przyjmując je) tak, jak ukazują się przed jego oczami. I to jest właściwość lewej (linii), i on powinien utrzymywać je obydwie.