Usłyszane w 1948 r.
Wielkość Stwórcy oznacza, że człowiek powinien prosić Stwórcę, aby Ten obdarzył go siłą do kroczenia ponad wiedzą.
Innymi słowy, pojęcie wielkości Stwórcy ma dwa znaczenia:
-
Człowiek nie powinien szukać odpowiedzi za pomocą wiedzy, czyli własnego rozumu – tak, jak zwykł odpowiadać na dręczące go pytania. Zamiast tego pragnie on, aby to Stwórca udzielił mu odpowiedzi na jego pytania. Wynika z tego, iż nazywa się to wielkością, gdyż wszelki prawdziwy rozum spływa z Góry, a nie pochodzi od człowieka i jego osobistych prób wyjaśniania świata. Wszystko bowiem, co człowiek potrafi wytłumaczyć samodzielnie, uznaje się za objaśnione przez jego zewnętrzny rozum. Innymi słowy, pragnienie otrzymywania pojmuje, że warto wypełniać Torę i przykazania. Jednakże właściwość „ponad wiedzą” obliguje człowieka do autentycznego postępu w pracy duchowej – co dzieje się wbrew wiedzy dyktowanej przez pragnienie otrzymywania.
-
Wielkością Stwórcy nazywa się moment, w którym człowiek poczuł palącą potrzebę, by to Stwórca wypełnił jego prośby.
Dlatego też:
-
Kiedy człowiek zmuszony jest kroczyć ponad wiedzą, dostrzega swoją całkowitą pustkę i dopiero wtedy prawdziwie potrzebuje Stwórcy.
-
Jedynie Stwórca może obdarzyć go mocą niezbędną do pójścia ponad wiedzą. Zatem to, co zostaje mu dane przez Stwórcę, zwie się właśnie wielkością Stwórcy.
