Usłyszano 7 sierpnia 1948 r., Tel Awiw

To, że autorzy Zoharu wyrażali swoje słowa w formie moralności „musar”, nie jest obowiązkowe, ponieważ mogli ujawniać swoje tajemnice także poprzez inne szaty. Chcieli jednak nadać swoim tajemnicom szatę moralną, aby dla czytelnika było jasne, że nienajważniejsza jest mądrość zawarta w Torze, ale Dający Torę. Przecież najważniejszą rzeczą, dla której dano Torę i przykazania, jest tylko połączenie się z Dającym Torę.

Ponieważ szaty moralności najbardziej nam to przypominają, okryli go [tj. Zohar] w tą szatę. A to, że w wielu przypadkach uciekają się do przebrania mądrości, jest po to, żeby nie pomylić się i nie powiedzieć, że tu nie ma nic prócz moralności - że nie ma tam ukrytej żadnej mądrości, a jest to zwykła moralność. Dlatego napisali Zohar w dwóch szatach, gdzie jedna wskazuje na drugą.