Usłyszałem podczas posiłku Szewat, Paraszat Behar-Bechukotai, 22 dnia Ijar, 21 maja 1949 r.

„A jeżeli droga będzie dla ciebie zbyt długa tak, że nie będziesz mógł wytrzymać jej….” (Tora, Dwarim 14:24).

Dlaczego droga jest tak długa?: ponieważ człowiek nie może jej znieść, nie może utrzymać ciężaru Tory i przykazań, i dlatego droga ta uważana jest za długą. Rada na to jest taka, jak powiedziano w tym samym wersecie: „Weź srebro w ręce” (Tora, Dwarim 14:25). „Srebro” (kesef) – jest to pragnienie (kisufin), to, że będzie człowiek pragnął tej pracy. I za pośrednictwem pragnienia i tęsknoty do Stwórcy, będzie mógł znieść ciężar Tory i przykazań. „Srebro” oznacza także wstyd, gdyż człowiek jest stworzony by wychwalać niebo, jak powiedziano: „Błogosławiony, który stworzył nas na Swoją chwałę”. Generalnie Tora i przykazania – są to sprawy, które człowiek wykonuje żeby przypodobać się Stwórcy, ponieważ natura niewolnika jest taka, że chce przypodobać się swojemu panu, bo wtedy serce pana bije dla niego. Tak samo jest tutaj, wszystkie te działania, w których człowiek staje się biegły – to wyłącznie środki, z pomocą których on doceniony jest przez Stwórcę, osiągając cel, którego pożąda.

A człowiek przestrzegający przykazań i Tory, aby przypodobać się ludziom, czyni z potrzeb Niebios środek, czyli za ich pośrednictwem chce przypodobać się ludziom. I dopóki człowiek nie stanie się godny Tory liszma, on pracuje ze względu na ludzi. I chociaż człowiek nie ma innej możliwości, oprócz tej, żeby pracować dla ludzi, jednak powinien on ciągle się wstydzić tego zniewolenia. I wtedy za pośrednictwem „srebra” stanie się godny ciężaru świętości, czyli pragnienia świętości.

„Weź srebro w ręce” - czyli bez względu na to, że pragnienie nie zależy od człowieka, jeżeli on nie ma chęci ku temu, to nic nie może uczynić. Niemniej jednak w każdym wypadku powinien okazać życzenie tego, by pragnąć. Powinien pokazać, że mu zależy, że czuje głód i pragnienie ku Stwórcy, chce powiększyć Chwałę Niebios, sprawić radość swojemu Stworzycielowi, i przypodobać się Jemu.

Istnieje kategoria „złota” i kategoria „srebra”. Srebro oznacza pragnienie człowieka w sensie ogólnym. A złoto oznacza, że chce on wyłącznie jednego, że całe pragnienie wszelkich innych rzeczy staje się nie istotne wobec tego jednego, jedynego, i on mówi: daj tylko to („złoto”, „daj to” – gra słów). Innymi słowy, on nie chce niczego poza wzniesieniem Szhiny z popiołu, wyłącznie tego pragnie.

Z tego wynika, że chociaż człowiek widzi, że nie posiada właściwego pragnienia, powinien ze wszystkich sił starać się w czynach i myślach osiągnąć to życzenie. I to nazywa się: „Weź srebro w ręce”. Nie powinno się myśleć, że jeżeli to jest w rękach człowieka, to jest to czymś mało istotnym, lecz jak powiedziano (Tora, Dwarim 14:26 ): „Oddaj srebro za wszystko, co zażyczy sobie dusza twoja, za wielkie i małe bydło….”, itd. Bo tylko dzięki temu stanie się on godny najwyższych Świateł.