Przepisane z rękopisu mojego ojca i nauczyciela

O siedmiu pełnych [dniach] uświęcenia księżyca, kiedy zwyczajowo czeka się siedem pełnych [dni] i dodatkowo na koniec szabatu. I nie tak jak to czynią, gdy koniec soboty przypada w połowie siedmiu dni, uświęcają księżyc, lub gdy ma on siedem dni, to jest siedem dób, i nie czekają na koniec soboty. Należy nie tylko czekać na [zakończenie] dokładnie siedmiu pełnych dni, ale aby to nastąpiło dokładnie pod koniec szabatu.

Ale faktem jest, że księżyc jest właściwością Malchut, która nazywa się „siódmą” „szwii”, co oznacza „bo On jest we mnie” „sze-bi u”. Oznacza to, że w godzinie, w której szabat wypełniony jest sześcioma dniami pracy zwanymi „on”, szabat mówi: „On jest we mnie”. Gdzie „on” jest słońcem, a „we mnie” jest księżycem, który otrzymuje od słońca całe światło, które w nim jest, ale sam nie ma nic. Ma jednak dwie właściwości zwane „sobotą” i „miesiącem”. Ponieważ Malchut w swej istocie jest uważana także za cztery dobrze znane właściwości HUB TUM. Gdzie pierwsze trzy właściwości (Chochma, Bina, Tiferet) nazywane są sobotą, i są to trzy posiłki, które Tora nazywa i wskazuje w potrójnym „dziś”. Jednakże czwarty etap, który wskazuje zakończenie szabatu lub miesiąca, nie wchodzi w stan „dziś” (dosł. „ten dzień”), jak stwierdzono powyżej, ponieważ jest to noc, a nie dzień.

Można by zapytać: ale pierwszy szabatowy posiłek również ma miejsce w nocy, jak więc w Torze nazywa się go „tym dniem”? Natomiast sobotni wieczór nazywany jest: „Dzień... będzie znany Stwórcy: ani dzień, ani noc. I stanie się wieczorem: będzie światło”. Jednocześnie noc pod koniec soboty to wciąż ciemność, a nie światło. Dlatego nasi mędrcy poinstruowali nas w ustnej Torze, abyśmy nakrywali do stołu również pod koniec szabatu, aby również skorygować tę ciemność i noc, które wciąż pozostają nienaprawione. A to, jak wiadomo, nazywa się „odprowadzaniem królowej” i odżywia, i uzupełnia samą „kość luz”, co oznacza wspomniany wyżej czwarty etap, który nic nie otrzymuje z trzech posiłków szabatowych, jak ujawniono powyżej. Jednakże cały czas doskonalony jest ten czwarty etap, który nazywa się „dzisiejszym miesiącem”, co oznacza uświęcenie miesiąca, gdyż Izrael uświęca czasy, czyli wspomnianą powyżej „resztkę” ‘szearit’, która nie otrzymuje pożywienia z posiłku szabatowego, jak powiedziano powyżej.

I dlatego nawet Kohen, najwyższy ze swoich braci[to znaczy Arcykapłan], nad którym nie ma wyższej świętości i dlatego jest ostrzegany, i nie może być skalany przez żadnego ze swoich zmarłych krewnych, a Pismo ostrzega go: „Tylko ze względu na jego żonę „Szearo”, która jest mu bliska”, - przez nią [może] być skalany. I zrozum to w świetle tego, co powiedziano powyżej, że cała najwyższa świętość pochodzi z szabatu, z faktu, że ta „kość luz”, czyli czwarty etap zwany „resztką” „szearo”, nie otrzymuje z szabatowego posiłku i dlatego Arcykapłan nie jest z jej powodu oszczędzony od skalania.

A stan naprawy, zawarty w uświęceniu miesiąca, rzeczywiście wynika z szabatu i jego świateł, co nazywa się: Mosze miewał trudności [w określeniu nowiu księżyca], dopóki Stwórca nie pokazał mu podobieństwa ognistej monetyi rzekł do niego: Gdy zobaczysz taką, pobłogosław. Wyjaśnienie jest takie, że Mosze miał wielkie trudności, ponieważ nie mógł błogosławić, gdyż cała moc Mosze jest właściwością szabatu, gdyż Tora została dana w szabat. I dlatego nie znalazł naprawy dla tej resztki we wszystkich światłach Świętej Tory, ponieważ ta resztka nie zasila się od tego wszystkiego, jak wyjaśniono powyżej. I tak Mojżesz znalazł się w trudnej sytuacji.

A co zrobił Stwórca? Wziął ją i stworzył w niej formę w formie, jak ognistą monetę, gdzie forma odciśnięta na jednej stronie nie jest taka sama, jak forma na drugiej stronie, jak powiedzieli nasi mędrcy o monecie praojca Abrahama, na której z jednej strony [odciśnięto] starca i staruszkę – co oznacza drugi etap, właściwość miłosierdzia – a z drugiej strony młodzieńca i dziewicę, co oznacza czwarty etap, właściwość surowego wyroku, od słów: „I żaden mąż jej nie poznał”. I te dwie formy połączone są ze sobą w taki sposób, że kiedy Stwórca chce przyciągnąć tam korektę świateł szabatu poprzez pracę sprawiedliwych, Stwórca ukazuje tym sprawiedliwym formę, która wynika z pierwszych trzech właściwości Malchut, to znaczy to, co nazywamy „drugim etapem”, który sprawiedliwi mogą uświęcić światłami szabatu, jak powiedziano powyżej, że nazywa się to…