Usłyszałem w roku 1938

„Zapisano [na tablicach]”. Należy czytać nie „zapisano” (harut), lecz „wolność” (herut). Wyjaśnienie. Przecież powiedziano: „Zapisz to na tablicach swego serca”. Przecież piszą atramentem, co oznacza właściwość czerni. I ilekroć człowiek pisze, to znaczy podejmuje pewne decyzje, jak się zachować, a później powraca do starego sposobu, dzieje się tak, gdyż to, co było zapisane, zostało wymazane. A powinno się pisać za każdym razem, lecz powinna istnieć właściwość „zapisano” – żeby było zapisano „harut” na jego sercu, żeby nie można było zetrzeć.

A wtedy natychmiast staje się godny właściwości wolności „herut”, ponieważ jest to kli dla właściwości wolności – jeśli jest to napisane na jego sercu. Jaka jest skala „wyrycia”, taka jest skala wyzwolenia. Ponieważ w kli główną wartością jest pustka. I dlatego: „Serce moje we mnie jest puste”. I wtedy staje się godny właściwości wolności przed aniołem śmierci. Ponieważ pokora – to „On sam” we własnej osobie. I musi zapoznać się z nim w pełni. I walczyć z nim, dopóki Stwórca mu nie pomoże.