Człowiek nigdy nie zapyta o przyjemność: jaki będzie cel tej przyjemności? A jeśli w jego umyśle powstanie choćby najmniejsza myśl, by zapytać o jej [tj. przyjemności] cel, to znak, że nie jest to prawdziwa przyjemność. Przyjemność wypełnia bowiem wszystkie puste miejsca i, oczywiście, w umyśle nie ma pustego miejsca, by pytać o cel. A jeśli pyta o cel, to znak, że ta przyjemność nie jest doskonała, ponieważ nie wypełniła wszystkich miejsc.
Tak samo jest z wiarą. Wiara powinna bowiem wypełniać wszystkie miejsca, [w których jest] wiedza. Dlatego trzeba sobie wyobrazić, jakby było, gdyby istniała wiedza. Dokładnie w takim samym stopniu powinien on trwać w wierze.
1 Data żydowska: 5699 r.
