Usłyszane 9 listopada 1944 r.

Kiedy człowiek odczuwa stan wzniesienia i znajduje się w podniosłym nastroju, czując wówczas, że ma w sobie pragnienie jedynie do tego, co duchowe, wtedy dobrze jest zgłębiać tajemnice Tory, aby pojąć jej wewnętrzną stronę.

I nawet jeśli widzi, że mimo wkładanego wysiłku, aby cokolwiek zrozumieć, nie wie nic, wciąż warto badać tajemnice Tory, nawet i sto razy to samo, i nie popadać w rozpacz – to znaczy nie twierdzić, że nie przynosi to żadnej korzyści, skoro nic nie pojmuje. Dzieje się tak z dwóch powodów:

1. Że gdy człowiek studiuje dany przedmiot i dąży do jego zrozumienia, to dążenie nazywane jest „modlitwą”. Modlitwa jest bowiem właściwością chisaronu, co oznacza, że człowiek dąży do tego, czego mu brakuje – aby Stwórca wypełnił jego chisaron. Wielkość modlitwy mierzy się miarą owego dążenia. Do tego bowiem, czego najbardziej mu brakuje, pragnienie będzie największe. Jaka jest bowiem miara chisaronu, taka jest miara jego dążenia. Istnieje też prawo: to, w co człowiek wkłada największy wysiłek, powiększa jego chisaron, a on pragnie otrzymać napełnienie dla swego chisaronu. Chisaron zaś nazywany jest modlitwą, właściwością pracy w sercu, gdyż „Stwórca pragnie serca”. Wynika z tego, że wówczas może on wznieść prawdziwą modlitwę. Kiedy bowiem studiuje słowa Tory, serce musi uwolnić się od pozostałych pragnień i dać siłę umysłowi, aby mógł on myśleć i badać. Jeśli zaś w sercu nie ma pragnienia, umysł nie może badać, jak rzekli nasi mędrcy: „Człowiek zawsze uczy się tam, gdzie pragnie jego serce”. Aby zaś jego modlitwa została przyjęta, musi być ona doskonała. Dlatego, gdy przestudiuje wszystko w pełni, wydobędzie z tego doskonałą modlitwę. I wtedy jego modlitwa może zostać przyjęta, gdyż Stwórca słyszy modlitwę. Istnieje jednak warunek, że modlitwa musi być doskonała, a nie taka, w którą w trakcie zostaną wmieszane inne rzeczy.

2. Że wówczas, ponieważ człowiek w pewnej mierze oddzielił się już od materialności i jest bliższy właściwości obdarzania, czas ten bardziej sprzyja temu, by nastąpiło scalenie z wewnętrzną częścią Tory, która objawia się tym, którzy posiadają podobieństwo do Stwórcy, gdyż „Tora, Stwórca i Izrael – stanowią jedność”. Natomiast gdy człowiek znajduje się we właściwości otrzymywania dla siebie samego, przynależy do części zewnętrznej, a nie do wewnętrznej.