Usłyszane
Głównym [działaniem] i fundamentem jest zwiększać potrzebę "chisaronu". W końcu to fundament, na którym budowany jest cały budynek. A trwałość budynku mierzy się jego fundamentem.
Oznacza to, że to, co zobowiązuje człowieka do wysiłku, to szereg przyczyn. Ale nie są one skierowane na cel. Dlatego fundament psuje cały budynek. Chociaż od "lo liszma" dochodzi się do "liszma"1, jednak potrzeba dużo czasu, zanim wróci on do celu. Dlatego trzeba sprawdzać, aby cel zawsze był przed jego oczami, jak powiedziano w "Szulchan Aruch": «"Zawsze wyobrażam sobie Stwórcę przed sobą"2... siedzący u siebie w domu nie jest podobny do tego, kto stoi przed Królem»3. To znaczy, że ten, kto wierzy w istnienie Stwórcy, że "pełna jest ziemia chwały Jego"4, on jest wypełniony respektem i miłością i nie potrzebuje żadnego przygotowania i badania, a tylko anuluje się przed Królem w całkowitym odrzuceniu siebie po prostu z natury rzeczy.
Jak widzimy w materialnym, że ten, kto kocha swojego przyjaciela prawdziwą miłością, dąży i myśli tylko o dobru przyjaciela i powstrzymuje siebie w tym, z czego nie wyrasta dobro dla przyjaciela. I wszystko dzieje się bez żadnych kalkulacji. I do tego nie potrzeba wielkiego rozumu, ponieważ jest to naturalne. Jak miłość matki do syna, kiedy cały jej wysiłek skierowany jest na dobro syna i ona nie potrzebuje żadnego przygotowania i rozumu, aby kochać swojego syna. To znaczy, naturalne zjawisko nie potrzebuje rozumu, aby zmusić swoje [istnienie], a pochodzi z samych uczuć, ponieważ same uczucia pracują w prawdziwym poświęceniu. Bo natura jest taka, że z miłości do czegoś ludzie poświęcają swoje życie, dopóki nie osiągną celu. A dopóki go nie osiągnęli, życie dla nich nie jest życiem.
Dlatego ten, kto czuje, jak powiedziano w Szulchan Aruch, że jest podobny do [stojącego przed Królem], z pewnością jest doskonały. To znaczy, że on ma wiarę. A dopóki nie czuje, że stoi przed Królem, on, strasznie pomyśleć, niestety jest przeciwieństwem. Dlatego człowiek powinien uważać na to, aby jego pierwszą służbą był żal, że nie wierzy we właściwej formie. I brak wiary jest jego podstawą. I musi wznieść modlitwę o prośby i wysiłki, aby poczuć ten brak. Bo jeśli nie odczuwa braku "chisaronu", to znaczy, że nie ma naczynia do otrzymania napełnienia. I trzeba wierzyć, że Stwórca słyszy modlitwy wszystkich ust, i że on też będzie zbawiony - pełną wiarą.
1 Traktat Sanhedryn, 105:2.
2 Psalmy, 16:8.
3 Zob. Szulchan Aruch, Orech Chaim, 1:1.
4 Księga Izajasza, 6:3.
