Usłyszane 6 lutego 1941 r.

Głównym znaczeniem „Tory liszma” (dosł. „Tora dla niej samej”) nazywa się stan, gdy człowiek studiuje po to, aby wiedzieć absolutnie jasno właśnie wewnątrz wiedzy, bez żadnej wątpliwości w wyjaśnianiu prawdy, że „jest sąd i jest sędzia”.

„Jest sąd” oznacza, że widzimy rzeczywistość taką, jaką ukazuje się naszym oczom. To znaczy widzimy, że gdy pracujemy we właściwości wiary i obdarzania, wzrastamy i wznosimy się z dnia na dzień, gdyż za każdym razem widzimy zmianę na lepsze. I odwrotnie – gdy pracujemy we właściwości otrzymywania i wiedzy, widzimy, że upadamy z dnia na dzień, aż do samego dna niskości, jaka tylko istnieje na świecie.

Kiedy patrzymy na te dwa stany, widzimy, że „jest sąd i jest sędzia”. Albowiem gdy nie postępujemy zgodnie z prawami prawdziwej Tory, natychmiast na miejscu otrzymujemy karę. Wtedy widzimy, „że jest sąd sprawiedliwy”. Oznacza to, że widzimy, iż właśnie to jest najlepsza droga, która jest w stanie doprowadzić do prawdy.

I dlatego mówi się, że „sąd jest sądem sprawiedliwym”, gdyż tylko tak można dojść do doskonałości celu. To znaczy, że człowiek zrozumie wewnątrz wiedzy pełnym i absolutnym pojmowaniem, ponad które nie ma nic wyższego, że tylko za pomocą właściwości wiary i obdarzania można dojść do celu.

Dlatego, jeśli studiujemy dla tego celu – aby zrozumieć, że „jest sąd i jest sędzia” – nazywa się to „Torą liszma”. I w tym jest sens słów naszych mędrców: „Wielka jest nauka prowadząca do czynu”. Na pierwszy rzut oka należałoby powiedzieć: „prowadząca do czynów”. To znaczy, aby człowiek mógł dokonywać mnóstwa czynów – w liczbie mnogiej, a nie pojedynczej.

Lecz rzecz ma się tak, jak powiedziano wyżej – nauka powinna doprowadzić go do właściwości wiary. A wiara nazywana jest „jednym przykazaniem”, które „przechyla cały świat na szalę zasług”. I wiara nazywana jest „czynem”, ponieważ – jak to przyjęto na świecie – jeśli ktoś coś robi, najpierw musi istnieć jakaś przyczyna, która zmuszałaby go do działania wewnątrz wiedzy. Jest to jak coś wspólnego pomiędzy rozumem a czynem.

Jednakże, gdy dzieje się to ponad wiedzą i wiedza nie pozwala mu tego czynić, a wręcz przeciwnie – wtedy musimy powiedzieć, że w tym działaniu nie ma żadnej logiki, a jest jedynie czyn. I w tym jest sens słów: „Wypełnił jedno przykazanie – szczęśliwy, gdyż przechyla siebie itd. na szalę zasług”. I w tym jest sens słów: „Wielka jest nauka prowadząca do czynu”, czyli do właściwości czynu bez wiedzy, co nazywa się „ponad wiedzą”.