Usłyszane w przeddzień Purim, 3 marca 1950 r.1, po przeczytaniu Zwoju Estery
O jedzeniu hamantaszów2, czyli kieszeni Hamana, [Baal Sulam] powiedział: ponieważ "człowiek ma obowiązek upić się w Purim tak [bardzo], aby nie rozróżniał pomiędzy «przeklęty jest Haman» a «błogosławiony jest Mordechaj»"3, dlatego jemy "kieszenie Hamana", abyśmy pamiętali, że Haman przyniósł nam nie więcej niż kieszenie, które nazywane są kelim, a nie część wewnętrzną. Oznacza to, że można otrzymać tylko kelim Hamana, ale nie światła, nazywane częścią wewnętrzną. Z powodu tego, że gadlut otrzymujących kelim znajduje się we władzy Hamana. I to musimy mu zabrać.
Jednakże przyciągnięcie świateł jest niemożliwe za pomocą kelim Hamana. A [robi się to] właśnie za pomocą kelim Mordechaja, to jest obdarzających kelim. A na otrzymujące kelim dokonano redukcji. I to wyjaśnia się w Piśmie: "I powiedział Haman w sercu swoim: komu, jeśli nie mnie, zechce król okazać zaszczyt!"4. I to nazywa się prawdziwym pragnieniem otrzymywania. Dlatego kazał przynieść "królewską szatę, którą nosił król, i [przyprowadzić] konia, na którym jeździł król..."5. Jednak w rzeczywistości kelim Hamana nazywane otrzymującymi kelim [nie są zdolne] niczego otrzymać z powodu redukcji. I ma on tylko pragnienie i chisaron, to znaczy wie, czego żądać. Dlatego powiedziano: "I rzekł król do Hamana: weź szybko szatę i konia, jak powiedziałeś, i uczyń tak dla Mordechaja Żyda"6.
I to nazywa się "światła Hamana w kelim Mordechaja", czyli w kelim obdarzania.
1 Data żydowska: Szabat parsza Truma, 5710 r.
2 Tradycyjne ciasteczka w kształcie trójkątów z nadzieniem, które je się na Purim. "Homen-taszen" (jidysz) - kieszenie Hamana.
3 Traktat Megila, 7:2.
4 Estera, 6:6.
5 Estera, 6:8.
6 Estera, 6:10.
