Usłyszałem w miesiącu Siwan (czerwiec 1943)

Na początku dokonuje się naprawy świata, a następnie odbywa się pełne zbawienie, to znaczy przyjście Mesjasza, gdy „zobaczą twoje oczy Nauczyciela twojego” i „wypełni się ziemia wiedzą Stwórcy”. Odpowiada to temu, że na początku naprawia się wewnętrzna część światów, a następnie zewnętrzna część.

Ale należy wiedzieć, że podczas naprawy zewnętrznej części światów, osiąga się wyższy stopień niż podczas naprawy wewnętrznej części. Izrael odnosi się do wewnętrznej części światów, jak powiedziano: „A wy - najmniejszy z narodów”. Jednak poprzez naprawę wewnętrznej części naprawia się również część zewnętrzna, tylko stopniowo małymi kawałkami. I za każdym razem po trochu naprawia się zewnętrzna część (jak „grosz do grosza, zbiera się cały kapitał”), dopóki cała zewnętrzna część nie będzie naprawiona.

Najlepiej widać różnicę między wewnętrzną i zewnętrzną częścią, gdy człowiek wykonuje jakąś naprawę i czuje, że nie wszystkie jego narządy (pragnienia) zgadzają się to wykonać. To jak człowiek przestrzegający postu, tylko jego wewnętrzna część zgadza się z ograniczeniem, a zewnętrzna część cierpi z tego powodu, gdyż ciało zawsze jest w sprzeczności z duszą.

Dlatego Izrael różni się od innych narodów tylko duszami, a nie ciałami. A ciała mają podobne, bo przecież i ciało Izraela troszczy się tylko o siebie. I kiedy naprawią się poszczególne części, odnoszące się do Izraela, w sumie naprawi się i cały świat. Dlatego w takim zakresie, w jakim naprawiamy siebie, naprawiane są narody świata. I dlatego mędrcy powiedzieli: „Stając się godnym - naprawia i usprawiedliwia nie tylko siebie, ale i cały świat”, a nie powiedziano – „usprawiedliwia Izrael”. Właśnie „usprawiedliwia cały świat”, dlatego że wewnętrzna część naprawia zewnętrzną.