W wyniku rozbicia pragnień (szwirat kelim) iskry (odłamki ekranu i odbitego światła) upadły w światy BJA (Brija, Jecira, Asija). Lecz tam upadłe iskry nie są w stanie przejść naprawy. Naprawa jest możliwa tylko wtedy, jeśli podniosą się one do świata Acilut. A jeżeli człowiek wykonuje dobre uczynki z intencją dla Stwórcy (obdarzanie za pomocą ekranu), a nie na siebie, wtedy te iskry wznoszą się w świat Acilut. Tam włączają się w ekran wyższego, usytuowany w głowie stopnia, znajdujący się w stałym połączeniu (zivug) ze światłem. Gdy tylko iskry włączają się w ekran, on przeprowadza zivug (połączenie z wyższym światłem) na tych iskrach. I światło stworzone od tego zivuga rozprzestrzenia się w dół do wszystkich światów w takim stopniu, w jakim wywołują je wzniesione iskry.

To jest podobne do procesu rozjaśniania ekranu (osłabienia ekranu, izdachechut masach) w świecie Akudim, gdy światło znika z guf w wyniku wzniesienia ekranu wraz z reszimo z Tabura w pe de-rosz. Powód tego jest taki, że gdy stworzenie przestaje otrzymywać światło z powodu osłabienia ekranu i uwalnia się od avijut (siły pożądania), to masach de-guf podnosi się z powrotem do pe de-rosz.

Dlatego, jak tylko guf przestaje otrzymywać światło z góry w dół ze względu na brak ekranu, osłabionego w wyniku zderzenia wewnętrznego i otaczającego światła, co oznacza, że masach de guf (ekran ciała) uwolnił się od avijut (wykorzystywania pragnień, grubości) i podnosi się ze swoimi reszimo (zapisami z poprzedniego stanu).

Również, gdy człowiek zajmuje się Torą i przykazaniami ze względu na Stwórcę, a nie ze względu na siebie, to iskry podnoszą się z dołu w górę, ze stopnia na stopień, w masach de-Rosz (ekran głowy) świata Acilut. I kiedy włączą się w ten masach, tworzy się parcuf zgodnie z wielkością ekranu, a światło dopełnia się we wszystkich światach. I człowiek, który wywołał to wzniesienie i światło we wszystkich światach, również otrzymuje świecenie.