Usłyszałem 9 Nisan (18 kwietnia 1948 r.)

Księga Zohar opowiada o Ruwenie, synu Lei. A kiedy Jakub był z Leą, to wyobrażał sobie Rachel. Prawo zaś mówi, że jeśli myślał o innej, to dziecko urodzone w takiej sytuacji nazywa się "podmienione".

Zohar jednak wyjaśnia, że choć Jakub myślał o Rachel, ale był pewien, że znajduje się z Rachel, a syn nazywa się "podmieniony", jeżeliby myślał o Rachel, a w rzeczywistości byłby w tym czasie z Leą i wiedziałby o tym. A jeżeli myślał o Rachel i był pewien, że jest z Rachel, to urodzonego nie uważa się za "podmienionego".

Chodzi o to, że duchowe stopnie odnoszą się do siebie jak przyczyna i skutek i jak pieczęć i odbitka: każdy niższy stopień jest odbiciem wyższego. Pieczęć i odbitka zawsze mają przeciwne właściwości. Dlatego to, co w świecie Bria nazywa się nieczystym pragnieniem (klipa, egoizm), w niższym świecie Jecira jest uważane za czyste pragnienie (kdusza, altruizm, świętość). A to, co w świecie Jecira uważa się za nieczystą klipe, w świecie Asija uważa się za czyste.

Kiedy sprawiedliwy, poprzez naprawę swoich pragnień, osiąga określony duchowy stopień, łączy się z jego czystymi właściwościami. I jeśli podczas swojej duchowej pracy myśli o innym stopniu duchowym, na którym jest uważane za nieczyste to, co tu uważane jest za czyste, to wynik z takiego działania (łączenia się) nosi nazwę "podmieniony", ponieważ te stopnie są przeciwne w swoich właściwościach.

Ale Jakub, którego myśl była o Rachel, myślał o czystej właściwości "Rachel" i o działaniu również myślał, że jest to rzeczywiście "Rachel", i dlatego myślą i działaniem był na jednym stopniu "Rachel" – i dlatego nie ma tutaj właściwości „Lea”, to znaczy nie ma „podmiany”.