Jeśli w swoim sercu usłyszysz jedno podstawowe pytanie, to jestem pewien, że wszystkie Twoje wątpliwości co do tego, czy powinieneś studiować Kabałę, znikną bez śladu. Jest to pytanie bolesne, lecz uczciwe, zadawane przez wszystkich, którzy rodzą się na ziemi: "Jaki jest sens mojego życia?"

Rabi Jehuda Aszlag, Wstęp do księgi "Talmud Eser ha-Sefirot"

Spośród wszystkich tekstów, pism i notatek, z których korzystał mój Rabi Baruch Szalom Halewi Aszlag, był jeden szczególny zeszyt, który zawsze nosił przy sobie. Ten zeszyt zawierał zapisy wszystkich jego rozmów z ojcem, Rabim Lejb Halewi Aszlagiem, Rabim Jerozolimy i kabalistą, autorem dwudziestojednotomowego komentarza do Księgi Zohar, jak również sześciotomowego komentarza do tekstów kabalisty Ari oraz wielu innych prac z zakresu nauki Kabały.

W dzień żydowskiego Nowego Roku, we wrześniu 1991 roku, mój Rabi poczuł się źle późnym wieczorem, leżąc w łóżku, zawołał mnie i wręczył swój zeszyt, mówiąc: Weź go i ucz się z niego. Następnego ranka mój nauczyciel zmarł w moich ramionach, zostawiając mnie i wielu innych uczniów bez przewodnictwa na tym świecie.

Zwykł on mawiać: Chcę nauczyć cię, byś zwrócił się raczej do Stwórcy, aniżeli do mnie, ponieważ On jest jedyną siłą, jedynym źródłem wszelkiego istnienia, jedynym, który może naprawdę ci pomóc i oczekuje twych próśb i modlitw. Jeśli prosisz o pomoc w swoich poszukiwaniach wyzwolenia się z niewoli tego świata, o pomoc we wznoszeniu się ponad ten świat, pomoc w znalezieniu siebie, swojego prawdziwego "ja" oraz w określeniu swojego celu w życiu, musisz zwrócić się do Stwórcy, który posyła ci wszystkie te pragnienia i dążenia po to, żeby zmusić cię, byś zwrócił się do Niego.

W tej książce spróbuję przekazać niektóre z idei i pojęć pochodzących z jego notatnika w taki sposób, w jaki je zobaczyłem i zrozumiałem. Niemożliwym jest, by w pełni odnieść się do tego, co zawierają notatki, ponieważ każdy z nas może zrozumieć to, co czyta, w granicach swojego własnego pojmowania i jest ograniczony przez indywidualne właściwości swojej duszy. Dlatego też w drodze oddziaływania z Najwyższym Światłem każdy z nas zinterpretowałby te idee tak, jak postrzegła je jego dusza.

Oby myśli Rabiego Jehudy Aszlaga przeniknęły ten świat poprzez słowa jego najstarszego syna, a mojego nauczyciela i oby pomogły one wszystkim nam zjednoczyć się ze Stwórcą podczas naszego życia na tym świecie.

Dr Filozofii Michael Laitman

Jak czytać tekst?

Potrzeba napisania tej książki stała się dla mnie odczuwalna z powodu pytań, które zadawali mi moi studenci, i pytań, które kierowano do mnie podczas rozmaitych wykładów, programów radiowych, jak również z powodu listów, napływających ciągle z całego świata.

Trudność wyjaśnienia i nauczania Kabały wynika z faktu, że świat duchowy nie posiada odpowiednika w świecie materialnym. Nawet jeśli przedmiot naszych studiów staje się jasny, nasze jego zrozumienie jest tylko tymczasowe. To, czego się uczymy, jest rozumiane przez duchową część naszej zdolności pojmowania, która stale jest odgórnie odnawiana.

Dlatego materiał, który początkowo rozumieliśmy, może stać niezrozumiały i niejasny po pewnym czasie. W zależności od naszego nastroju i naszego duchowego stanu tekst może wydawać się pełen głębokiego sensu albo całkowicie bezsensowny.

Nie przejmuj się i nie trać nadziei, jeśli to, co było jasne wczoraj, stało się bardzo niezrozumiałe dziś. Nie poddawaj się, jeśli tekst wydaje się zagmatwany, dziwny i nielogiczny.

Kabały nie studiuje się w celu wiedzy teoretycznej, lecz po to, by pomogła nam widzieć i postrzegać to, co jest przed nami ukryte, a percepcja i pojęcie sił duchowych światła i stopni da nam wiedzę absolutną.

Dopóki sami nie pojmiemy Wyższego Światła czy odczuwania obiektów duchowych, dopóty nie zrozumiemy tego, jak zbudowany jest i jak działa Wszechświat, ponieważ nie ma analogicznych pojęć w naszym świecie. Ten tekst może ułatwić nam pierwszy krok w kierunku spostrzeżenia sił duchowych. W późniejszych etapach będziemy w stanie rozwijać się tylko z pomocą nauczyciela.

Ten tekst nie powinien być czytany w zwyczajny sposób. Powinniśmy się raczej skoncentrować na akapicie, zastanowić się nad nim i spróbować zrozumieć przykłady, które odzwierciedlają omawiane zagadnienie. Następnie możemy spróbować odnieść te zagadnienia do naszych osobistych doświadczeń.

Powinniśmy wielokrotnie cierpliwie czytać i zastanawiać się nad każdym zdaniem, ponieważ próbujemy przeniknąć odczucia autora. Powinniśmy także czytać wolno, próbując wydobyć jak najwięcej z tego, co jest napisane, a jeśli trzeba będzie - wrócić na początek każdego zdania.

Ta metoda może pomóc nam wgłębić się w materiał z naszymi własnymi odczuciami albo umożliwić nam rozpoznanie, że nasze własne uczucia są niewystarczające w stosunku do poszczególnego zagadnienia. Drugi przypadek jest również koniecznym, poprzedzającym etapem naszego rozwoju duchowego.

Tekst nie został napisany, by czytać go szybko. Chociaż obejmuje tylko jeden temat - jak połączyć się ze Stwórcą, podchodzi się do niego na różne sposoby. Pozwala to każdemu z nas znaleźć szczególny zwrot czy wyraz, który przeniesie nas w głębie tekstu.

Pomimo tego, że egoistyczne pragnienia i działania opisane są w trzeciej osobie, dopóki nie potrafimy oddzielić naszej osobistej świadomości od naszych pragnień, powinniśmy rozważać dążenia i działania egoizmu jako własne. Słowo "ciało" w tekście nie odnosi się do fizycznego ciała, lecz do egoizmu - naszego pragnienia otrzymywania.

By wydobyć jak najwięcej z tego materiału, polecam czytanie tego samego materiału w różnym czasie i różnych stanach umysłu. Postępując w ten sposób, możesz lepiej zapoznać się ze swoimi reakcjami i postawami wobec tego samego tekstu w rozmaitych sytuacjach.

Dyskusja z materiałem jest równie pozytywna, jak jego akceptacja. Najważniejszym aspektem czytania tekstu jest twoja nań odpowiedź. Odczucie niezgody z tym, co napisane, wskazuje, że osiągnąłeś wstępny etap (achoraim - odwrotną stronę) pojmowania, który przygotowuje cię do kolejnego etapu postrzegania (panim - twarz).

Właśnie poprzez ten powolny, sensowny sposób czytania możesz rozwinąć swoje emocje czy też "naczynia" (kelim). Są nam one niezbędne, by otrzymać duchowe odczucia. Gdy naczynia będą już gotowe, Wyższe Światło będzie w stanie je napełnić. Przed ich ukształtowaniem Światło jedynie istnieje wokół ciebie, otaczając twoją duszę, jednak nie możesz dostrzec i odczuć go.

Ten tekst nie został napisany, by zwiększyć twoją wiedzę, ani nie jest przeznaczony do zapamiętywania. W rzeczywistości nie możemy w ogóle sprawdzić, co zapamiętaliśmy z tego materiału. Lepiej gdy zapominamy treść całkowicie, żeby kolejne odczytanie wydawało się świeże i całkowicie nowe. Zapominanie materiału oznacza, że opanowaliśmy, pochwyciliśmy poprzednie odczucia i że one zmniejszają się teraz, pozostawiając przestrzeń do wypełnienia przez odczucia, których musimy jeszcze doświadczyć. Proces rozwoju naszych organów zmysłowych jest stale wznawiany i jego efekty gromadzą się w duchowej, niedostrzegalnej sferze naszych dusz.

Najważniejszym aspektem naszej lektury jest sposób, w jaki odczuwamy materiał w czasie czytania, a nie później.

Gdy już doświadczymy tych odczuć, zostaną one odkryte w sercu i umyśle i przejawią się, kiedykolwiek będą potrzebne w nieustannym procesie rozwoju duszy. Zamiast spieszyć się do dokończenia czytania, zalecane jest skoncentrować się na części, która się nam najbardziej podoba i najbardziej nam odpowiada. Tylko wtedy będziemy w stanie zrozumieć tekst i będziemy mogli pokierować się w poszukiwaniach osobistej drogi ku światom wyższym - ku "duchowej wspinaczce". Celem tej ksiązki jest pomóc nam w zainteresowaniu się pytaniami, takimi jak: Dlaczego narodziliśmy się na tym świecie? Czy możemy stąd przedostać się do światów duchowych? Czy możemy w ogóle pojąc cel stworzenia? Czy jest możliwe postrzegać Stwórcę, nieskończoność i nieśmiertelność? Jak możemy zacząć wzrastać i rozwijać się duchowo?

Jeśli w swoim sercu usłyszysz jedno podstawowe pytanie, to jestem pewien, że wszystkie Twoje wątpliwości co do tego, czy powinieneś studiować Kabałę, znikną bez śladu. Jest to pytanie bolesne, lecz uczciwe, zadawane przez wszystkich, którzy rodzą się na ziemi: "Jaki jest sens mojego życia?"

Rabi Jehuda Aszlag, Wstęp do księgi "Talmud Eser ha-Sefirot"