Po to, byśmy mogli osiągnąć cel dla którego zostaliśmy stworzeni na ścieżce człowieka istnieją dwa następujące po sobie etapy. Pierwszy powoduje cierpienia i poddaje ciężkim próbom, aż człowiek nie uwolni się od egoizmu. Lecz gdy przejdziemy już ten poziom i uwolnimy się od wszystkich osobistych pragnień, gdy będziemy w stanie skierować wszystkie myśli ku Stwórcy, możemy zacząć nowe życie, pełne duchowej radości i wiecznego spokoju, tak jak to pierwotnie zostało zamierzone poprzez wolę Stwórcy na początku stworzenia.

Nie powinniśmy podążać ścieżką całkowitej ascezy aż tak daleko, że będziemy zadowoleni okruchem chleba, kroplą wody i wypoczynkiem na nagiej ziemi, jak gdybyśmy przyzwyczajali nasze ciała do całkowitego wyrzeczenia się egoizmu. Zamiast na siłę tłumić nasze fizyczne pragnienia, skorzystajmy z danej nam mądrości Kabały, Światła Kabały, które może pomóc każdemu z nas uwolnić się od egoizmu, źródła wszystkich naszych niepowodzeń.

Światło Kabały posiada niezwykłą siłę, która pozwala wykraczać poza pragnienia ludzkiego ciała. Lecz duchowa moc zawarta w Kabale może wpływać na nas tylko, gdy wierzymy, że nam pomoże, i że jest to konieczne raczej by przetrwać, aniżeli zginąć, doświadczając niemiłosiernych cierpień. Pomoże nam ona jeśli wierzymy, że studia Kabały doprowadzą nas do celu i pomogą nam osiągnąć oczekiwaną nagrodę: uwolnienie się od samolubnych pragnień.

Ci z nas, którzy stawiają to sobie za życiowy cel stale poszukują dróg wyzwolenia. Podczas studiowania Kabały poszukujemy wskazówek jak uciec z więzienia, którym jest egoizm. Możemy określać głębokość naszej wiary w Kabałę poprzez zapał do studiów i poszukiwań.

Jeśli nasze myśli stale zajęte są poszukiwaniami drogi wyzwolenia z egoizmu można powiedzieć, że prawdziwie wierzymy. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy szczerze czujemy, że niepowodzenie w poszukiwaniu ucieczki z naszego stanu jest gorsze niż umieranie, ponieważ cierpienie powodowane naszym osobistym interesem jest naprawdę bezgraniczne.

Światło Kabały pomoże nam tylko, gdy szczerze i z determinacją poszukujemy pomocy. Dopiero wtedy będzie nam dana duchowa siła, która pozwoli wyrwać się z więzów ego. I tylko wtedy będziemy naprawdę wolni.

Z drugiej strony, tym którzy nie czują naglącej potrzeby, albo nie czują jej w ogóle Światło Kabały zmieni się w ciemność. W rezultacie im więcej studiują, tym głębiej toną w swoim egoizmie, ponieważ nie wykorzystują Kabały zgodnie z jej właściwym przeznaczeniem.

Gdy zaczynamy studiować Kabałę i otwieramy jedną z ksiąg Raszbi, Ari, Rabiego Jehudy Aszlaga czy Rabiego Barucha Aszlaga naszym celem powinno być otrzymanie nagrody od Stwórcy - mocy wiary, umożliwiającej nam sukces w poszukiwaniu drogi do zmiany samych siebie. Powinniśmy uwierzyć w to, że nawet w naszym egoistycznym życiu wciąż możemy otrzymać taki dar od Stwórcy, ponieważ posiadać wiarę to posiadać pomost do przeciwnego, wyższego stanu istnienia.

I nawet jeśli nie przeszliśmy jeszcze wszystkich cierpień, które zmusiłyby nas, by porzucić osobiste korzyści w życiu, mimo wszystko Kabała nam pomoże; w przeciwieństwie do cierpienia, otrzymamy inny sposób by sterować swoją drogą.